เจิ้งจื่อหนิงยิ้มรับการทักทาย
วันนี้นางมาด้วยไมตรี ไม่มีแล้วท่าทีเกรี้ยวกราด เพราะกว่าจะรักษาใบหน้าให้หายได้ มันไม่ง่าย!
“เจ้ากำลังอารมณ์ดีกระมังถึงเดินไปยิ้มไปเช่นนั้น คิดถึงใครอยู่หรือ?”
หลินเล่อเจินพลันหน้าแดง “เปล่าเพคะ หม่อมฉันแค่รู้สึกดีที่ได้เดินชมดอกท้อจากตรงนี้เท่านั้น”
“อ้อ...” เจิ้งจื่อหนิงพยักหน้ายิ้มหวาน “วันนี้ข้าเองก็อารมณ์ดีเช่นกัน สำนึกผิดแล้วด้วย จึงถือโอกาสมาขอโทษ เจ้าคงรับคำขอโทษของข้า” ว่าพลางผายมือไปด้านหลัง
หลินเล่อเจินหันมองคำขอโทษนั้นของอีกฝ่ายนิ่งๆ จึงได้เห็นสาวงามไร้ที่ติสองคนค่อยๆ เดินเข้ามา แต่ละคนนับเป็นโฉมสะคราญปานนางสวรรค์ แลดูหวานฉ่ำหยาดเยิ้มราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า รูปลักษณ์ยั่วยวนชวนหลงใหลปานนั้น
หญิงสาวหรี่ตา
เจิ้งจื่อหนิงยังคงยิ้มขณะกล่าวอีกว่า “หวังว่าเจ้าจะรับคำขอโทษของข้าไว้ทั้งหมด เป็นภรรยาเฮยหลงไม่ง่าย หวังว่าพวกนางจะช่วยแบ่งเบาเจ้าได้บ้างไม่ม
