"เอ่อ.....ไม่ใช่นะคะแจ็คสันเค้าพูดมั่วค่ะ"ฉันแก้ตัวแล้วยิ้มแห้งๆ พูดอะไรไม่ได้ดูถึงความเหมาะสมเลยพ่อคู๊ณ ไม่ลงไม่เรียกแล้วชื่อเกาหลีไม่ชินปาก
"จ่ะป้าไม่ได้ว่าอะไรแต่ป้าชอบหนูนะดูไม่กลัวแจ็คสันดี"เอ้า...แม่ของแจ็คสันเป็นคนไทยหรอถึงพูดไทยชัดขนาดนี้แต่หน้าเหมือนคนเกาหลีเลย
"ไม่กลัวหรอกค่ะแต่แจ็คสันขี้บังคับ"เนี้ยแหละโอกาสฟ้องของฉัน หึ!เสียเปรียบฉันแล้วแจ็คสัน
"จริงหรองั้นเดี๋ยวจัดการให้"ฉันยิ้มแล้วหันมองแจ็คสันที่เงยหน้าขึ้นมาพอดี หึๆนายเสร็จฉันแน่!
"ยิ้มไรของเธอ!"ผมพูดกระแทกเสียงนิดๆ ยิ้มอยู่ได้เกร็งจนสติหลุดรึไง?!
"พูดกับหนูจี้ดีสิแจ็คสัน"ผมหันไปมองแม่ที่พูดดุๆ อ่อ...ผมรู้แหละที่ยิ้มคือไร ตัวแสบเอ้ย!
"อย่ามองอย่างนั้นด้วยเข้าใจมั้ย"ผมถอนหายใจออกมาอย่างนึกรำคาญแล้วเล่นเกมต่อ เดี๋ยวผมจะเอาคืนคอยดู! แม่ผมช่วยได้ไม่มากหรอก
"สมน้ำหน้า!"ฉันพูดเสียงเยาะเย้ยเบาๆแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นอย่า
