“มิ้งค์ของคุณพี่วินอีกครั้งนะคะที่ใจดีเอามาให้ด้วยตัวเอง”
“ผมก็ขอบคุณเหมือนกันนะพี่วิน ขอโทษด้วยที่ทำให้ต้องลำบากเอามาคืน วันนั้นมิ้งค์งอนผมเลยออกไปข้างนอกแต่พอเข้าใจกันก็กลับบ้านเลย สงสัยรีบมากไปหน่อยเลยลืมของ คราวหน้าไม่เอาแบบนี้นะคะมิ้งค์ งอนพี่ก็อย่าหนีไปนอนรีสอร์ทอีกแค่ไล่พี่นอนนอกห้องก็พอเพราะแค่นั้นพี่ก็ทรมานที่ไม่ได้นอนกอดเมียมากแล้วจำเอาไว้ล่ะเด็กดื้อ”
“นอนกอดเมีย?”
ฉันอยากจะตรงเข้าไปตบหน้าแล้วก็กระทืบปากผู้ชายคนนี้จริง ๆ เรื่องเมื่อวานเคลียร์กันไปแล้วไม่ใช่รึไงว่าให้เราต่างคนต่างอยู่!
“คุณแทนเขาล้อเล่นน่ะค่ะ อย่าแกล้งมิ้งค์สิคุณ”
“แกล้ง? พี่แกล้งอะไร หึ ๆๆ แฟนผมเขินน่ะอย่าถือสาเลย ยังไงก็ขอบคุณมากนะครับที่เอามาให้ถึงที่ พี่กินข้าวเช้ามารึยังกินพร้อมเราสองคนเลยรึเปล่า” ใครจะกินข้าวกับเขา! ฉันไม่อยากนั่งเงียบแบบนี้หรอกแต่เพราะมีแขกเลยทำอะไรไม่ได้แล้วเขาก็คงรู้ดีว่าเพราะมีแขกนี
