“กลับมาเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้ถ้าเอยรู้ว่าเราหายไปเอยจะทุกข์แค่ไหนคิดบ้างสิวะไหนบอกว่าเป็นเพื่อนรักกันไง”
(...คุณก็คิดอยู่แค่นี้แหละคุณแทนคุณ ไม่ต้องห่วงฉันก็ห่วงความรู้สึกเพื่อนฉันเหมือนกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้จะกลับแต่เช้าตั้งแต่พี่สร้อยยังไม่ตื่นเลยค่ะไม่ต้องกังวล!)
ติ๊ด!
“มิ้งค์ มิ้งค์! อ่าส์!”
ทำไมต้องทำให้หัวเสียในวันที่ทุกอย่างมันกำลังดีด้วยวะ แค่ผมต้องหัวเสียจากคำพูดของเธอเมื่อเช้ามันไม่พอรึไง
แม่ง!
ตื๊ด ๆๆๆ
ผมพยายามติดต่อไปอีกครั้งแต่โทรไปก็เท่านั้นเพราะเธอปิดเครื่องไปแล้ว
อย่าให้เจอตัวนะมิ้งค์รับรองจะจัดการให้ร้องไม่ออกเลยคอยดู
ไปไหนก็ไม่บอก เป็นอะไรถึงออกไปก็ไม่พูด ตอนนี้อยู่ที่ไหนอยู่ยังไงก็ไม่รู้ แม่งเอ้ย! บอกจะกลับแต่จะกลับมาตอนไหนก็ไม่รู้แล้วแบบนี้ใครมันจะไปหลับลงวะ!
ผมจะทำยังไงดี ผมเป็นห่วง ผมไม่รู้ว่ามิ้งค์อยู่ที่ไหน ผมกลัวเธอจะได้รับอันตราย ที่นี่มันไม่ใช่บ้านเธอ เธอไม่ไ
