'เธอจงใจแกล้งฉันแม่คนเก่ง'
"เปล่าซะหน่อย..."
ฉันพึมพำก่อนจะตื่นขึ้น เท่าที่พอจำได้...ฉันกลับมาที่ห้อง หยิบขวดว๊อดก้าและบรั่นดีจากตู้ทั้งหมดมานั่งดื่มที่เตียง ฉันแค่อยากให้ตัวเองเมาและลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ถึงแม้จะยังยอมรับไม่ได้ว่าเสียนีโอไปแล้วจริงๆ แต่พ่อพูดถูกเรื่องที่ฉันอาจจะลากเขาไปเสี่ยงอันตรายอีกหากยังรั้งเขาไว้
"ให้ตายสิสตีล"
คาร์ลที่เดินมาพร้อมกับเจ้าทอยเกอร์สบถออกมาเมื่อเห็นฉันในสภาพที่นอนเมาค้างอยู่บนเตียง
"ก็แค่วันแย่ๆ ใช่มั้ย?" ฉันยิ้มก่อนจะหยิบขวดว๊อดก้ากระดกเข้าไปอีกอึก "บอกมาสิว่านายโกรธ"
"ถึงโกรธไปก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอก"
เขากล่าวเพียงเท่านั้น ถอนหายใจและปล่อยเจ้าแมวให้เดินเล่นนอกห้อง คาร์ลเดินมานั่งบนเตียง จ้องมองผ้าปิดตาซึ่งเคยมีดวงตาสีเทาอยู่ตรงนั้น ตอนนี้ฉันไม่อยากให้เขาเห็นผลลัพธ์จากความดื้อดึงของฉัน ฉันควรจะฟังทุกคนตั้งแต่แรก คาร์ลยื่นมือซ้ายมาเพื่อ
