Chapter 15

2437 คำ

“B-Bray...” Xylia looked at our little boy. I’m sure that he’s our boy. No need to confirm, especially now that I know Xylia is his mother. That explained why he looked so familiar. Looking at him gave me a nostalgic feeling. It was like I was staring at my younger self. “Go to your room with Clar,” mabilis niyang pag-utos sa batang lalaki. Nilingon ako ni Brayden na tila nagtataka sa biglang kinikilos ng kanyang ina. Para bang gusto kong itapon ang sarili ko sa kanya at gawaran ng isang mahigpit na yakap, ngunit tuwing tumatama ang mga tingin namin sa isa’t isa ay hindi ako makagalaw. “Okay po, ‘Mmy,” sabi niya kay Xylia at lumingon muli sa akin. “Uh... please don’t hurt my mommy po, ah…” Napaawang aking bibig sa kanyang biglang sinabi sa akin. Damn, little boy. Of course, I wouldn’t

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม