เบียร์...
ผมนั่งเขี่ยข้าวในจานไปมาอย่างหมดอารมณ์ที่จะกินต่อเมื่อภาพผู้หญิงผู้ชายที่กำลังเดินเล่นอยู่ริมชายหาดนั้นเตะตาเตะใจผมจนปวดหนึบไปหมด ภาพที่สองคนนั้นกอดกัน ภาพที่สองคนนั้นหยอกล้อกัน แมร่งเอ๊ย!!
" อ้าวคุณเบียร์อิ่มแล้วหรอครับ "
เสียงคุณอุดมเลขาของผมที่ตามมาทำงานที่นี่ด้วยเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าผมลุกออกจากโต๊ะแล้ว
" ครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปเดินเล่นก่อนนะครับ "
ผมหันไปบอกคุณอุดมก่อนจะรีบเดินออกจากร้านอาหารของโรงแรมด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ หงุดหงิดฉิบ!!
" ไปไหนแล้ววะ "
พอผมเดินมาถึงชายหาดใกล้ๆโรงแรมก็ไม่เจอใครบางคนแล้ว หายไปไหนของเขานะ
" ก็เห็นอยู่นี่หว่าว่าผู้ชายคนนั้นมันวิ่งออกไปคนเดียว แล้วพบหายไปไหน "
ผมมองหาใครบางคนก็ไม่เจอหรือว่าเธอกลับไปแล้วให้มันได้แบบนี้สิ!!
" อะไรนะ อ๋อใช่ๆ "
เสียงใครสักคนแว่วมาทำให้ผมเหลือบไปเห็นเงาดำๆที่อยู่ห่างออกไปเหมือนว่าเธอคนนั้นกำลังคุยโทรศัพท
