“ภัทรโอเคไหม? สบายดีหรือเปล่า?” นี่เป็นประโยคแรกหลังจากไม่ได้เจอกันนานถึงหกเดือนแม้ตอนนี้จะเข้าเดือนที่เจ็ดแล้วก็ตาม ดากับเยียร์พออยู่ในสถานะคนรักแล้วดูเหมาะสมกันจริง ๆ เลยครับ ข่าวคราวการแต่งงานของทั้งสองคนที่ออกไปก็กลายเป็นทอล์ค
ออฟเดอะทาวน์กันไปทีเดียว ซึ่งมันแตกต่างกับตอนที่แต่งกับผมมาก ตอนนั้นมันมีข่าวแค่ว่า ‘ลูกสาวนักธุรกิจใหญ่กำลังจะเข้าสู่ประตูวิวาห์’ มีแค่นี้จริง ๆ ครับ มันเลยทำให้ผมเห็นความสำคัญว่าสังคม ฐานะ มันตัดสินชีวิตกันมากแค่ไหน
“ผมโอเคและสบายมาก ดากับเยียร์ล่ะครับ” จะไม่ถามถึงคนข้างหลังก็ดูจะเสียมารยาทไป เยียร์พยักหน้าแทนคำตอบและสายตาเขาก็เหมือนจะขอโทษผมด้วย ผมไม่ได้โกรธหรือเกลียดอะไรเขาหรอกครับ ตอนแรกเขาทำเพื่อครอบครัวแต่สุดท้ายก็ทำเพื่อใจตัวเอง
“ดาสบายดีค่ะ”
“งั้นเข้าข้างในกันดีกว่า” ผมยิ้มแล้วเดินนำทั้งคู่มาที่ลิฟต์ ดากับเยียร์มาถึงไทยวันนี้เองครับ การเดินทางจากเปรู
