“ส่วนแกชณิน ฉันหาทางที่จะเขี่ยแกอยู่ ถึงฉันจะสั่งห้ามแกแตะต้องภัทรแต่ลึก ๆ ในใจฉันต้องการให้แกแตะต้องคนของฉันเพื่อที่ฉันจะได้เขี่ยแกให้พ้นทาง แต่แกไม่ทำตามราวกับรู้ทัน ฉันถึงเกลียดที่แกเหมือนฉันมากขนาดนี้”
“พ่อพูดแบบนี้ผมก็เขินแย่เลยสิครับ” ชณินยกมือเกาท้ายทอยแต่จริง ๆ ตัวเขาก็เจ็บปวดเป็น การที่พ่อมองเหมือนตนเองเป็นขยะ มันเจ็บยิ่งกว่าถูกหักหลังเสียอีก
“แต่สุดท้ายก็ได้มีคนบอกกับฉันว่าทั้งหมดทั้งมวลที่เกิดขึ้น ไม่ใช่ความผิดของพวกแก” พอพูดถึงตรงนี้แล้วนึกใบหน้าของคนที่รออยู่ ริมฝีปากหนาระบายยิ้มอ่อนโยนออกมาจนลูก ๆ ผวาเล็กน้อย เชษฐากระแอมไอก่อนปรับสีหน้าให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม
“ภัทรเหรอคะ?”
“อืม ภัทรบอกว่าพวกแกเองก็ถูกใช้เป็นเครื่องมือตั้งแต่ยังไม่ลืมตาดูโลก จริง ๆ พวกแกจะเกิดหรือเปล่าก็ไม่มีใครรู้แต่พวกแกกลับถูกคาดหวังให้เป็นเครื่องมือทางธุรกิจกันแล้ว ภัทรขอให้ฉันมาคุยก็เพื่อปรับความเข้าใ
