เมียราชสีห์ [ BL ]

EP 1

กรุ่นกลิ่นหอมหวลของฟีโรโมนกลิ่นดอกไม้ป่าที่ถูกสายลมโชยพัดมาแตะที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของเบรย์เดน มันช่างกระตุ้นความกำหนัดภายในร่างกายของเขาเสียเหลือเกิน แก่นกายที่เคยนิ่งสงบในตอนแรกบัดนี้กลับกระตุกเกร็งจนปวดหนึบไปทั่วทั้งแท่งร้อน

ความรู้สึกร้อนรุ่มจากภายในร่างกายโดยเฉพาะบริเวณช่วงท้องน้อยของเขา ส่งผลมายังโสตประสาทของชายหนุ่มในตอนนี้ ทุกอาการที่มันกำลังแสดงผลกับร่างกายของเขาเดาได้ไม่ยากว่าเกิดจาก อาการรัทของเพศรองอัลฟ่า มันคืออาการที่อยากร่วมเพศขั้นรุนแรงเพราะได้กลิ่นฟีโรโมนที่เกิดจากอาการฮีทของโอเมก้า เปรียบเทียบเป็นภาษาชาวบ้านก็คืออาการ ติดสัด นั่นเอง

เเบรย์เดนและผองเพื่อเป็นนักศึกษาชั้นปีสี่ ทั้งกลุ่มมีสมาชิกทั้งหมด 10 คนร่วมทั้งเบรย์เดนและอาจารย์ที่ร่วมเดินทางมาด้วยอีกหนึ่งคนแล้ว

 พวกเขาเดินทางกันมาจากเมือง T เมืองหลวงของประเทศ บาราเทเซีย โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำการสำรวจพืชพันธุ์ไม้ที่หายาก

เพื่อนำไปทำการวิจัยในวิทยานิพนธ์ฉบับสุดท้าย ก่อนที่กลุ่มของพวกเขาจะเรียนจบในอีกห้าเดือนข้างหน้านี้ แต่ในระหว่างที่พวกเขากำลังจะเดินเข้าไปสำรวจในป่าลึกเบรย์เดนกลับมีอาการเหมือนจะรัทขึ้นมาเสียก่อน ตอนนี้สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับชายหนุ่มคือการกำหนดลมหายใจเข้า-ออกให้สม่ำเสมอกัน เพื่อไม่ให้เพื่อนร่วมคณะรู้สึกสงสัยในอาการของเขา  

‘ให้ตายเถอะเพิ่งจะฉีดยากันรัทไปเมื่อวานนี้เองนะ’ เบรย์เดนขบริมฝีปากล่างของตัวเองเอาไว้แน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ของตนเองเอาไว้

ชายหนุ่มคิดถึงเรื่องที่เขาฉีดยากันรัทมาแล้วแต่ยังมีอาการทำให้เขาคิดว่ายากันรัทยี่ห้อใหม่ที่เขาเพิ่งจะฉีดเข้าสู่ร่างกายมันค่อนข้างที่จะไร้ประสิทธิภาพเสียเหลือเกิน พาลให้เขาเริ่มที่จะมีอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมา ฉับพลันสายตาของชายหนุ่มก็ฉายแววกร้าวขึ้นมา

 ‘หรือว่านี่จะเป็นกลิ่นของคู่แห่งโชคชะตาของผม’ เบรย์เดนเหลียวมองดูผู้คนรอบตัวแต่ไม่มีใครที่มีอาการเหมือนกันกับเขาเลยสักคนทั้งที่ทุกคนในกลุ่มเป็นอัลฟ่าเหมือนกันหมด

จากที่เป็นคนเดินนำหน้าเคียงคู่กับคนนำทางกลับกลายเป็นว่าเขาต้องมาอยู่รั้งท้าย เพราะน้ำเหนียวหนึบที่ไหลซึมออกมาที่ปลายแท่งร้อนของเขา มันทำให้อารมณ์ของเขาพาลจะหงุดหงิดเอา แถมยังมีกางเกงยีนส์สีดำเข้ารูปที่เขาใส่มาเมื่อเช้าอีกมันยิ่งทำให้แท่งร้อนของเขาเริ่มจะรู้สึกอึดอัดจนอยากระบายออกมามากกว่าเดิม 

‘คิดบ้าอะไรวะใส่กางเกงยีนส์มาเดินป่า’ ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงเหตุผลที่เขาต้องใส่กางเกงยีนส์ตัวนี้มาและก็ได้ข้อสรุปว่า

[ มึงรู้ป่ะในป่าแมลงโคตรเยอะระวังพวกสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็ก ๆ คลานเข้ามาในกางเกงนะโว้ย ฮ่า ฮ่า ]

คำพูดของเจคเพื่อนสนิทของเขาที่ไม่ได้มาด้วยแต่โทรมาหาเขาเมื่อคืนทักเรื่องสัตว์เลื้อยคลานที่เขาเกลียดแสนเกลียด แล้วยังแนะนำให้เขาใส่กางเกงยีนส์ขาเดฟเดินป่าอีกด้วย ดีที่ชายหนุ่มไม่บ้าทำตามแต่ก็บ้าพอที่จะใส่กางเกงยีนส์เข้ารูปมาเดินป่าแทน

ในตอนเช้าระหว่างที่พวกเขานัดรวมตัวกันก่อนจะเดินทางเข้ามาในป่า ทุกคนที่มาด้วยกันต่างใส่กางเกงผ้าเนื้อหนา ขายาวกันทั้งนั้นเว้นแต่เขาที่ใส่กางเกงยีนส์เข้ารูปตามคำแนะนำของเจค เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มแทบอยากจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านพักทันทีหากไม่ติดว่าต้องออกเดินทางเสียก่อนนะ

“เป็นอะไรไป เบรย์เดน ดูหน้าซีด ๆ นะ” อาจารย์แฟรงค์ เอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นดวงหน้าซีดเซียวของลูกศิษย์คนโปรด เบรย์เดนที่พยายามกัดฟันฝืนอาการรัทของตัวเองเอาไว้ เอ่ยปากพูดตอบอาจารย์แฟรงค์ออกไปอย่างยากลำบาก

 “ผมปวดหัวนิดหน่อยครับ เดี๋ยวผมขอตัวกลับที่พักก่อนได้ไหมครับ” แม้ตัวจะอยู่ที่นี่แต่จิตใจของเขามันกลับล่องลอยไปหาเจ้าของกลิ่นนั้นเสียแล้ว

“ให้คนนำทางพากลับไหมครับ” อาจารย์แฟรงค์เสนอไอเดียมาให้ แต่ชายหนุ่มที่ไม่ได้คิดจะกลับบ้านพักอยู่แล้วเลยเลือกที่จะปฏิเสธออกไป

“ไม่เป็นไรครับผมพอจำทางได้” เพราะคณะของเขาเพิ่งจะออกเดินทางห่างจากที่พักได้ไม่ไกลเท่าไรนักทำให้ชายหนุ่มมั่นใจว่าจะกลับที่พักของตนเองถูก

“อืม เจอกันที่พักนะ ยาอยู่ในลิ้นชักข้างทีวีนะเบรย์” อาจารย์แฟรงค์เอื้อมมือไปตบที่หัวไหล่ของเขาเบา ๆ หลังจากพูดจบก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินตามคนอื่นไป

 เบรย์เดนยืนมองเพื่อนร่วมคณะเพียงครู่ ก่อนที่เขาจะเดินแยกตัวออกมาอีกทาง จนเมื่อเขาเห็นว่าจุดที่เขายืนอยู่ลับสายตาผู้คนแล้ว ชายหนุ่มจึงสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อหาที่มาของกลิ่นฟีโรโมนที่หอมหวนรัญจวนใจกลิ่นนั้น

 เบรย์เดนเดินตามกลิ่นเข้าไปยังป่าลึกอีกทางหนึ่งที่ไม่ใช่ทางเดียวกับทางกลับที่พัก เพื่อตามฟีโรโมนกลิ่นดอกไม้ป่านั้นไป เขามั่นใจมากว่ากลิ่นฟีโรโมนกลิ่นนั้นน่าจะเป็นกลิ่นประจำตัวของคู่แห่งโชคชะตาของเขาอย่างแน่นอน

เนื่องจากชายหนุ่มได้ศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับเรื่องนี้มาค่อนข้างจะเยอะพอสมควร ทำให้เขารู้ว่ามีแค่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่จะทำให้เกิดอาการรัทได้แม้ว่าเขาจะเพิ่งฉีดยากันรัทเข้าไปก็ตาม นั่นก็คือกลิ่นฟีโรโมนของคู่แห่งโชคชะตา

 เบรย์เดนใช้จมูกโด่งเป็นสันสูดลมหายใจเข้าปอดจนสุดแรง ก่อนที่เขาจะเดินตามกลิ่นไปจนถึงจุดที่รู้สึกว่าได้กลิ่นฟีโรโมนแรงที่สุด ฉับพลันดวงตาสีเทาเข้มของเขาก็เบิกกว้างขึ้นมาเพราะภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

ภาพของโอเมก้าสาวแสนสวยที่กำลังนอนบิดเร้า ร่างกายเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่างของสิงโตตัวใหญ่ที่มีขนสีน้ำตาลเข้มและมีขนาดตัวสูงกว่าเขาประมาณหนึ่งทั้งที่เขามีความสูงถึง 180 cm. จากที่ประมาณด้วยสายตาสิงโตตัวนี้น่าจะสูงประมาณ 2 เมตรเห็นจะได้ เขาก้มหน้าลงมองดูเสื้อผ้าชุดบ้านป่าของหญิงสาวที่ถูกฉีกทึ้งจนขาดวิ่นวางกองอยู่บนพื้นไม่ห่างไกลจากร่างกายที่เปลือยเปล่าของหญิงสาวมากเท่าไรนัก

หญิงสาวที่นอนบิดเร้าร่างกายบางนั้นไปมาพร้อมกับปล่อยฟีโรโมนกลิ่นดอกไม้ป่าที่เข้มข้นออกมาจนทำให้เขาแทบคลุ้มคลั่งเพราะกลิ่นของเธอ

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าบ่งบอกได้ทันทีว่าคู่แห่งโชคชะตาของเขากำลังจะถูกสิงโตตัวนั้นทำมิดีมิร้ายอย่างแน่นอนเพราะแท่งร้อนสีแดงระเรื่อของมันที่ใหญ่โตเท่าแขนของเขากำลังตั้งชูชันตรงกลางหว่างขาของมันอยู่

(Writer : อวัยวะเพศของสิงโตเนื่องจากไรท์ค้นหาลักษณะไม่เจอจึงแต่งขึ้นมาเองผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ณ.ที่นี่ด้วยนะคะ) 

เบรย์เดนไม่รอช้าเขาปล่อยรังสีกดข่มไปยังสิงโตตัวนั้น จนมันทำจมูกฟุดฟิดก่อนที่มันจะพ่นลมหายใจออกมาเสียงดังแล้วหันหน้ามองมาที่เขา สายตาของสองชีวิตสบประสานวัดใจกันด้วยความรู้สึกแข็งกร้าวดุเดือดอย่างไม่มีใครยอมใคร สิงโตหนุ่มเดินมายืนตรงข้ามกับที่ชายหนุ่มยืนอยู่พร้อมกับจ้องเข้ามาภายในดวงตาของเขาด้วยแววตาประสงค์ร้าย

เบรย์เดนจ้องตาของมันกลับอย่างไม่ยอมแพ้ จนทำให้แววตาสีเหลืองอำพันของสัตว์หน้าขนวาวโรจน์ขึ้นมาก่อนที่มันจะร้องขู่คำรามออกมาเสียงดังกังวานกึกก้องผืนป่าจนคณะของอาจารย์แฟรงค์ที่อยู่อีกฝั่งยังได้ยิน

โฮกกกกก

สิงโตหนุ่มเดินวนเวียนรอบร่างบางของโอเมก้าคนสวยกลับไปกลับมา มันพยายามอวดร่างกายใหญ่โตของมันให้คนตรงหน้าได้เห็น เพื่อเป็นการข่มขวัญคู่ต่อสู้ ร่างกายของหญิงสาวที่นอนอยู่ตรงหน้า มันเจอเธอก่อนที่ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีเทาเข้มจะมาเจอเธอเสียอีกแล้วทำไมมันต้องยอมถอยด้วย

สิงโตหนุ่มหยุดเดินแล้วหันมายืนประจันหน้ากับเบรย์เดนก่อนที่มันจะพองขนที่คอแล้วย่อตัวเล็กน้อยเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ กลิ่นสาบสางจากตัวของมันที่ถูกส่งมาพร้อมกับรังสีกดข่มที่รุนแรงมากมาที่เบรย์เดนบ่งบอกให้รู้ว่ามันน่าจะเป็นอัลฟ่าเหมือนกัน

เบรย์เดนตั้งท่าย่อเข่าเล็กน้อยเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้ ผู้หญิงคนนั้นคือคู่แห่งโชคชะตาของเขาและเขาจะไม่ยอมให้เธอไปเป็นของใครหรือสัตว์หน้าขนตัวไหนอย่างแน่นอน

สิงโตตัวนั้นกระโดดตัวลอยพุ่งตรงเข้ามาหาชายหนุ่มสุดแรง ก่อนที่มันจะอ้าปากงับเข้าที่ช่วงไหล่ของเบรย์เดนแล้วกระชากจนร่างของชายหนุ่มกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ ก่อนที่ร่างของเขาจะร่วงหล่นลงกระแทกพื้น

สองชีวิตต่อสู้กันอย่างไม่ยอมแพ้จนร่างกายของเบรย์เดนที่มีอาวุธเพียงแค่ท่อนไม้ขนาดเท่าลำแขนแค่เพียงท่อนเดียว ถึงกับทรุดลงกองอยู่กับพื้นเพราะทนความบอบช้ำไม่ไหว อาวุธที่ไม่มีความแหลมคมไฉนเลยจะสู้กับคมเขี้ยวและอุ้งเท้าที่มีเล็บแข็งแกร่งแหลมคมได้ไม่มีทางไหนเลยที่ชายหนุ่มจะเอาชนะมันได้

มันเดินมาหยุดยืนข้าง ๆ ร่างกายที่บอบช้ำของเบรย์เดนแล้วยกขาหน้าขึ้นมาวางบนแผงอกของเขาเหมือนกับว่ามันกำลังประกาศชัยชนะ ก่อนที่มันจะชะงักไปครู่นึง

แววตาสีเหลืองอำพันนิ่งลงก่อนที่รูม่านตากลมโตจะขยายใหญ่โตขึ้น มันโน้มใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยขนลงมา แล้วใช้จมูกโตที่ส่วนปลายมีสีดำปกคลุมของมันดอมดมตามร่างกายของเขาก่อนที่มันจะคำรามเสียงดังออกมา มันรู้สึกชอบกลิ่นของชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีเทาเข้มมากกว่ากลิ่นของหญิงสาวที่มันได้เจอก่อนหน้านี้เสียอีก

โฮกกกกกก

สิงโตหนุ่มส่งเสียงคำรามดังกึกก้องผืนป่า เบรย์เดนกับหญิงสาวโอเมก้าคู่แห่งโชคชะตาหันมองหน้ากันเหมือนว่าทั้งสองจะสื่อถึงกันได้ เบรย์เดนที่นอนหงายหมดสภาพอยู่ใต้อุ้งเท้าของสิงโตหนุ่มขยับริมฝีปากเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

 “ผมพยายามที่สุดแล้ว” โอเมก้าสาวถึงกับน้ำตารื้นเพราะรู้ตัวดีว่าตัวเองกำลังจะเจอกับอะไร คู่แห่งโชคชะตาของเธอเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้ว เธอคงไม่แคล้วจะต้องตกเป็นเมียของเจ้าสิงโตตัวนั้นอย่างแน่นอน

 “ไม่เป็นไรค่ะ คุณทำดีที่สุดแล้ว” แพขนตางอนงามของเธอขยับตามแรงกะพริบของดวงตากลมโตคู่นั้นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นรอบดวงตา

สิงโตหนุ่มมองทั้งสองคนที่สบประสานสายตากันแล้วมันก็พ่นลมหายใจออกมาทางจมูกเสียงดังด้วยความไม่พอใจ มันหันไปมองทางโอเมก้าสาวแสนสวย ก่อนที่มันจะอ้าปากโชว์คมเขี้ยวที่ใหญ่โตแล้วโน้มใบหน้าลงมางับเข้าที่หลังคอของเบรย์เดนทันที

ความรู้สึกเจ็บแปลบและความเหนียวหนึบที่ต้นคอทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าเขาโดนมันกัดเข้าเสียแล้ว  ฉับพลันฟีโรโมนกลิ่นดอกไม้ป่าที่เขาเคยได้กลิ่นอยู่ก็ค่อย ๆ เลือนลางจางหายไปจนหมดสิ้น หลงเหลือไว้แค่เพียงกลิ่นผืนป่ายามฝนตกเพียงกลิ่นเดียวเท่านั้น

มันก้มลงมองดวงหน้าของเบรย์เดนด้วยแววตาพึงพอใจ ชายหนุ่มตรงหน้าแม้จะหน้าตาไม่สวยหวานเหมือนหญิงสาวคนนั้นแต่กลิ่นฟีโรโมนของเขากลับทำให้มันรู้สึกคลั่งไคล้ จนแก่นกายถึงกับปวดหนึบ มันพอใจกลิ่นนี้ ดวงหน้าคมแววตาเฉี่ยวรับกับดวงตาสีเทาเข้มซ้ำร่างกายยังดูเข้มแข็งเหมาะแก่การเป็นแม่พันธุ์ของมัน 

เมื่อหาคู่ได้แล้วมันก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่ตรงนี้ต่อ สิงโตหนุ่มโน้มใบหน้าที่ปกคลุมไปด้วยขนสีน้ำตาลเข้มลงมาก่อนจะอ้าปากกว้างงับตรงหลังคอเสื้อของเบรย์เดนแล้วลากเขาเข้าไปในป่าลึก ก่อนที่สติของชายหนุ่มจะดับวูบไป

 ท่ามกลางผืนป่ารกร้างบริเวณกลางป่าลึกสิงโตหนุ่มลากเบรย์เดนเข้ามาวางไว้บนผืนหญ้าที่เย็นเฉียบ สายตาของมันยังคงจับจ้องมองออกไปยังป่าทึบที่ทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา ก่อนที่มันจะเดินออกไปยืนตรงหน้าต้นไม้ใหญ่บริเวณใกล้ ๆ มันใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีพุ่งชนต้นไม้ที่คิดว่ามีใบเยอะที่สุดจนต้นไม้ต้นที่มันต้องการล้มลง แล้วมันก็ใช้คมเขี้ยวที่แข็งแกร่งกัดแทะกิ่งไม้เหล่านั้นแล้วลากกิ่งที่มันต้องการกลับมายังพื้นที่ ที่เบรย์เดนกำลังนอนหลับอยู่

ในระหว่างที่มันกำลังคาบกิ่งไม้ที่ต้องการกลับมายังที่พักรอบใหม่ ฝูงลิงมากมายต่างแตกตื่นจากเสียงต้นไม้ล้ม พวกมันกระโดดหนีตายกันจ้าละหวั่น จนมีลิงน้อยตัวหนึ่งที่พลัดตกลงมาจากอ้อมอกของแม่มัน ตกลงมากองอยู่บนพื้นตรงหน้าของสิงโตหนุ่ม