ผมได้แต่ส่ายหัว ให้ไอ้ลูกน้องตัวดีของผม ถ้าถามว่าลูกน้องอีกคน ของผมหายไปไหน มันลากลับบ้านครับ
แม่มันไม่สบาย ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร คนจะเจ็บป่วยมันห้ามกันไม่ได้นี่ อีกอย่างก็ไม่เคยลา
ลูกน้องของผมสองมันขยันครับ ผมจึงรักทั้งสองเหมือนน้องชาย
"ผมลงมือทำอาหาร อยู่พักหนึ่งก็เสร็จ หน้าตาน่ารับประทานมาก"
"ทำเองชมเองก็ได้เนอะ" ^_^
"ผมผัดข้าวให้น้อง พร้อมน้ำซุปหนึ่งถ้วย ของผมเป็นสเต๊กปลาแซลม่อน กับสปาเก็ตตี้แฮมผัดซอส"
ไข่ลวกอีก 4 ฟอง ถ้าถามว่าทำไมผมถึงกินเยอะ ก็ผมหมดพลังงานไปเยอะนี่ครับ เลยต้องเติมเยอะหน่อย
"เผื่อคืนนี้อีกเหอะๆ! ผมบอกแล้วว่าจะเอา..น้องทั้งวันทั้งคืน คำพูดของผมไม่เกินจริงแน่ครับ"
ผมถือถาดที่มีอาหาร เดินมาในห้องก็เหลือบไปเห็นน้องนั่งเป่าผมอยู่
น้องใส่ชุดนอน ที่ใส่ก็เหมือนไม่ได้ใส่ เพราะมันบางแถมโนบราอีกครับ
ผมนี้แทบสำลักน้ำลาย เป็นคนเอามาเอง พอเห็นน้องใส่ก็เกิดใจแตกขึ้นมาเลยครั
