นิชา...
เราสองคนควงแขนกันเดินห้างสรรพสินค้าอย่างสบายๆ เพราะตอนนี้สถานะคือไม่ต่องปกปิดอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้คนทั้งโลกเขารู้แล้วว่าป๋าธัญกับฉันเราสองคนกำลังคบหาดูใจกันอยู่ ในระดับนานาชาติไม่ค่อยมีใครรู้จักฉันหรอกแต่ถ้าเป็นป๋าธัญใครจะไม่รู้จักบ้างก็ให้มันรู้ไปซิ :)
"คืนนี้รางวัลป๋าจะได้อะไรน้า ...."
เขาอมยิ้มมองฉันในระหว่างที่เราสองคนกำลังเลือกซื้อของไปตกแต่งห้องนอนอยู่ หื่นกามไม่เลิกจริงๆเขาเนี้ยนะ
"คืนนี้ก็รู้เองแหละค่ะ ถ้าเกิดถามมากๆจะอดได้รางวัลไม่รู้ด้วยน้า "
ฉันเอ่ยออกไปเสียงหวาน พอเขาได้นอนดังนั้นรีบหันไปทำอย่างอื่นกลบเกลื่อนทันที
"เราเอาโคมไฟแบบนี้ดีมั้ยคะ"
"หรือแบบนี้ดี"
ฉันอมยิ้มมองเขาแล้วส่ายหน้าเบาๆ แถเก่งก็มีแค่ป๋าธัญคนนี้เท่านั้นแหละ ฉันเลือกแบบที่เขาหยิบขึ้นมาก่อนจะส่งให้ลูกน้องของป๋านำไปชำระเงินที่เคาน์เตอร์ ฉันไปยืนรอด้านหน้าประตู คือที่มาซื้อโคมไฟเพราะห้องป๋าธัญไม่มี ฉั
