Accidentally married

Chapter 7

Pasensiya na dahil laging busy ang inyong lingkod kaya natatagalan akong mag update..enjoy..

''Malayo pa ba ang hospital dito?''

Napaangat ng tingin si Mrs Alvarez." Mediyo malapit na tayo..

Napatingin siya Sa lalaking na sa harapan.."dalian mong magpatakbo ng kalisa bakit ang tagal?dalian mo!

GUSTONG-gusto nang huminto ni Dexter dahil pakiramdam niya hindi naman siya nakakalayo.

"Dexter!!." Napatingin siya sa taong tumawag sa kanyang pangalan..

Dali pumasok ka na sq kotse!!

Gusto niyang tumawa dahil sa tinawag nitong kotse ang kalisa.. pero wala siya sa mood tumawa, ngayon dahil ang na sa isip niya ay an mag ina niya..

"May problema ba?"

Bakit anong problema at huminto ang sasakyan mo?

Ma'am hindi ko po alam kong bakit ayaw tumakbo ni bugard..

Ano ba yan, ang malas naman. Bakit ka pa nandiyan?butiki ka ba?." Napaangat siya ng tingin dahil sa tanong ng kanyang lola.. bakit po ano pon---TUMAKBO ka papuntang hospital! Dalian mo!! Takbo!!!

Wala sa sariling tumalon siya mula sa kalisa, saka mabilis na tumakbo.. hindi man lang niya namalayan na himinto pala ang kalisa..

Takbo lang siya ng takbo.. pakiramdam niya hindi siya lumalayo sa kinaruruonan niya.. hanggang sa nakarating na siya ng hospital.

Hinihingal na himinto siya sa pagtakbo ng may makasalubong siyang dalawang nurse.." Miss saan ang department of Cynecology and obstetrics? Naghihintay lang siya ng sagot ng babaeng nakakanganga sa harapan niya.."Miss?"

Oh hello po sir..Ano po ulit yun?

"saan ang department of Cynecology and obstetrics?."

"Sa pangatlong kwarto sa susunod na koridor na 'yon.."

Mabilis siyang tumakbo pa puntang sinabi ng nurse.Papasok na sana siya ng may lumabas na isang nurse." Miss Pasyente niyo ba si Melanie Alvarez Vergara?" Tila nakakita ito ng multo dahil sa nakatitig lang ito sa kanya na walang kakurap kurap.

"Miss." Oh sorry po sir kaano ano mo po siya?

Asawa niya ako.. walang kagatol-gatol niyang saad. Napatingin siya sa daliri nito kung saan nakaturo wala na siyang oras para magpasalamat rito..

Dahil naka-bukas ang pintuan agad siyang pumasok pero hindi pa siya lumapit, napatingin siya sa dalagang nakahiga at parang kung anong may ginagawa ang doctor sa tiyan nito.

Hindi niya maiwasang mapangiti ng marinig niya ang heartbeat ng baby nila..hanggang sa tumayo ito.

"Kahit na okay ang baby ngayon dapat kailangan mo pa rin laging pumunta dito para sa check-up niyo ng baby mo.

Hindi niya alam kong pano ba niya uumpisahan..doc---MA'AM. Ito na po ang report mo."

Agad naman niyang kinuha ang folder na hawak ng nurse. Nang makitang aalis na ang doctor agad niyang tinawag ito." Doc." Tumarap ito sa kanya.

"Yes?."

Ummm may itatanong lang po sana ako...hmm pag po ba magpa--Magpapalaglag masakit po ba? May pagtatakang humarap ito sa kanya.

Akala ko nandito ka para lang magpa-checkup?

Umiling siya..umm nan--nandito po ako parq magpalaglag ng ba--bata.. labas sa ilong niyang saad.. kung siyaang tatanungin ayaw niya ang kanyang gagawin.. pero hindi niya lang kayang maranasan ng magiging anak niya na may kulang..

"Mrs, hindi ko ba alam kung ano ang maaaring mangyari sa'yo kapag nagpalaglag ka? Nakausap mo na ba ang asawa mo?

Hilim siyang napa buntong hininga.." wal--walang pakialam ang ama ng bat--bata dito..Dah--dahil...nagplaplano na kaming maghiwalay kay---kaya---

YUKOM ang mga kamao na napatingin siya sa dalaga, gusto niyang saktan ang kanyang sarili dahil naging makasarili siya. Kaya agad niya itong nilapitan ." SORRY na huli ako."

Napaangat siya ng tingin ng marinig ang boses ng binata." Mabilis niyang pinunas ang kanyang mga luha na hindi niya nalamayang tumulo na pala.

''Ikaw ang?--''Ama ng bata at asawa niya''

Hinayaan niya na lang a ang binata ang makiusap sa doctor. Napaangat siya ng tingin ng maramdamang may mga dariling umangat sa kanyang mukh at ito n mismo ang nagpunas sa mga luhang hindi niya namalayang tumulo na namanpala..

''Huwag ka nang umiyak.. nakakasama sa baby natin yan. Wag ka nang umiyak nandito na ako..'' maingat na inangat niya ang kanyang hinlalaki para punasan ang mga luha nito.

''O-okay lang ba sa'yo?tanggap mo ba siya?''. Nginitian niya ang dalaga.yes baby. Tanggap ko ang little baby natin .. ikaw tanggp mo rin ba siya? Tanggap mo rin ba ako?''

Gusto niyang tumalon sa tuwa dahil sa unang pagkakataon tinawag siya nitong baby..

''Se-seryoso ka ba talaga?'' Nag-aaanlinlangan niyang tanong. Na kinatango naman nito sa huli..

Hinawakan niya ang impis niyang tiyan.''sorry baby kung nagbalak ng masama si mama ha? Sorry.. mahal na mahhal kita.''

''Come let's go. Na sa labasna sila lola.'' Inalalayan siya nitong maglakad na tila isa siyang babasaging crystal dahil ingat na ingat itong at todo alalay sa kanya.

Paglabas nila, sinalubong na sila ng tatlong babaeng may pag-aalala..tinignan niya ang kanyang ina at ang dilim ng mukha nitong nakatingin sa kanya alam na niya kung bakit.

Lumapit ang matanda sa kanya at nakatingin ito sa hawak niyang ultrasound.'' Pwede ko bang tignan?'' Nginitian niya ang matanda saka inabot dito.

''Ang cute-cute niya.'' Umm nay, kasing liit lang siya ng isang butil ng mais ang baby. Hindi niyo kayang malaman kung cute siya o hindi.'' Magiliw niyang sabi sa kanyang ina na tuwang tuwa.

''Syempre naman, cute ang baby. Kasi maganda at gwapo ang mga magulang isama mo na rin kaming mga lola.'' Napahalikhik siya sahil sa turan ng matanda.

Pagdating nila ng kanilang bahay nagulat sila pareho ng binata dahil sa dami ng tao.nangtatakang tumingin siya sa binata pero balik-balikat lang ang sagot nito sa kanya.

''Halika na Nak may mga taong mag-aayos sa'yo kaya dalian mo dahil tanggali na kanina pa naghihintay ang mga yun.'' Naging sunod-sunuran lang siya sa kanyang ina nang ipasok siya nito sa kanyang kwarto.

''Nay, anong nangyayari dito? Bakit nila ako aayusan? Hindi naman kailangan.'' Nagtataka pa rin kasi siya dahil hanggang ngayon hindi pa rin niya maintindihan kung ano ba talaga ang nangyayari.

''Wag nang maraming tanong basta sumunod ka sa halos ng tubig.'' Hanggang sa tapos na siyang ayosan napatingin siya sa kanyang sarili hindi niya alam pero sobrang saya ang kanyang nararamdaman sa mga oras na yun.

Habang hinihintay nilang bumaba ang dalag na sa entrance lang sila ng kanyang lola, at nag we-welcome ng mga bagong dating..

''Pasok kayo, pwede kayong umupo kahit saan niyo gusto. Dexter! Bakit ganyan ang hitsura mo?.'' Buumaling siya sa kanyang lola at kiming nginitian ito.

'Di k nakangiti kailangan mong ngumiti sa kasal mo.'' Lola, alam mo naman na---ANG alam ko lang ay kinasal kayo sa barko. Ginawa niyong totoong relasyon ang pag-aarte ninyo.''

Hinawakan ng lola ang kanyang mukha.''hindi mo dapat maisip na may mali kang nagawa bilang isang ikakasal----.LOLA naiiling na sinundan niya ang lola, hindi niya maiwasang mapaanganga dahil sa hitsura ng dalaga, simpleng white dress lang ang suot nito pero para sa kanya ito naata ang pinakamagandang nakilala niya.''ohh come on dex.. anong maganda ang pinagsasabi mo diyan.''

Paglabas niya mukha agad ng gwapong binata ang bumungad sa kanya. Hinayaan niya lang itong alalayan siya hanggang sa makaayat sila sa stage.

Hinayaan lang muna nila na magsalita ang matanda.

Maraming salamat sa inyong lahat. Masayang masaya ako ngayon! Dahil nakarating na rin ako sa wakas dito sa isla para makita ko kayong lahat.. at para mkisama sa kasal ng aking apo! At ang kanyang asawa.

Pasensiya na kung nagmadali kami para sa paghahanda para sa salu-salo..dapat mas-maganda pa ang nararapat para sa kasal ng nag iisang dibdib..

Pero dahil ko lang tayo sa oras, ito lang ang nakaya ko. Hayaan niyo sa unang taon ng baby nila lahat kayo imbitado.

Sabay-sabay na nagpalaakpakan ang mga tao.

Kiss! Kiss! Kiss! Sabay-sabay na sigaw ng mga tao.. namula naman siya dahil sa sigaw ng mga ito hindi niya alam pero tila may mga paru-parung nagsisiliparan mula sa kanyang tiyan.

DAHIL tinulak siya ng kanyang lola mediyo napalapit siya sa dalaga.

Kiss!, kiss!'' Hindi pa rin tumitigil ang mga tao sa kakasigaw ng ''kiss!!'' Nang makita niyang unti-unting lumalapit sa kanya ang binata pinikit na niya aang kanyang mga mata at hinihintay ang pag dampi ng labi nito..

Pigil hininga ang kanyang ginawa. Nakahinga siya ng maluwag ng sa noo lang siya nito hinalika kaya napamulat siyang mata at pa simpling nginitian ang binata.

Pero hindi nakuntinto ang mga tao dahil sumigw ulit ang mga ito.

Bakit sa noo? Dapat sa labi!

Kiss!! Sa labi!! '' hindi ganyan ang gusto namin hindi ba?

''Oo!!'' Sigaw ulit ng mga tao.

Kiss!!!

Kiss!!

Kiss!!

Yumuko ang binata.'' I'm telling you, this doesn't count as a real kiss.'' Hindi niya alam pero tila may patalim na bumaon sa kanyang dibdib. Kiming nginitian niya ang binata.'' I know.''

Dahan-dahang yumuko si dexter at pikit maang ttinapat ang kanyang mga labi sa labi ng dalaga.''this must be a drame... i'll realize that nothing happend after i wake up, i only love rochette.. i only love rochette.'' Tapos na!!!

Mabili pa sa alas kwatrong umalis siya sa harapan ng dalaga.

Alam niyang mali pero hindi niya maiwasang maging masaya dahil sa halik ng binata, alam niyang may hangganan din ang lahat at alam niyang matatapos rin ang lahat.

Pero gusto niyyang maging masaya kahit ngayon lang. Kahit saglit lang.. alam niyang makasarili ang tawag doon pero umaasa pa rin siya na kahit kunting pagmamahal ay maigyan siya ng binata..

''Sige na umupo na kayo sa table na nakalaan para sa inyo, alam kung nagugutom na ang buntis kaya mabuti pang umupo na kayo doon.'' Dahil sa sinabi ng kanyang ina ay biglang nakaramdam iya ng gutom dahil sa mga pagkaing nakahanda..

Mabuhay ang bagong kasal!!.'' Ma buhay!!''

Cheers!!

Akmang iinumin na niya ang hawak niyang wine ng pigilan siya ng binaa.'' Hindi ka pwedeng uminom ng wine.'' Ito na mismo ang uminom sa wine niya..

Dahil kanina pa siya naiihi, nagpaalam muna siya sa mga ito. Pero pagbalik niya kung saan ang kanilang table wala na doon ang binata. Gusto ma niya itong makasama pero alam niyang malabong mangyari yun at baka gusto nitong kapag isa kaya hinayaan na lang muna niya.

NANG makaalis ang dalaga, doon na rin siya tumayo at nagpunta sa walang tao.. pero hindi pa man umiinit ang kanyang pang upo ng may tumabi sa kanya, hindi na niya kailangan pang lingunin kung sino yun dahil amoy palang nito kilalang kilala na niya.

''May problema ba?'' Pero imbis na sagutin ang tanong ng kaibigan pinikit na lang niya ang kanyang mga mata.

''Bakit ka nandito?.'' Syempre wala ako doon! Pa balang niyang sagot.

''Umayos ka dexter! Akala ko jasi nandito ka dahil sa nrgosyo pero nandito ka pala para ikasal ULIT.''

Nandito ang lola' di mo ba apapansin kung ano ang nangyayari?'' Naapikit pa rin niyang saad.

'' 'di ko maintindihan.'' MELANIE is pregnant.. madiin niyang saad.

''Ohhh my godness. I can't believe this small probability event happened to you.'' Napadilat siya ng mat at sinamaan ng tingin ang kanyang kabigan.

''Hin--hindi ko talaga ito sinasadya aka-akala ko kasi si RRochette ang babae--IKAW ba ang sinisisi ko? Pigil niya sa kakadada nito na parang babae.

"Kaya ko bang ipakasal siya sa iyo? O kaya ikaw ang magpapaama sa magiging anak ko? Ikaw ba ang sisisihin ko?!!.." hindi na niya maiwasang hinaan ang kanyang boses

''Oppps.. ipagawa mo na ang lahat sa akin pero hindi ko kayang gawin yun. Para sa'yo. Kaya ikaw na lang ang gumawa total nagawa mo naman na.." SINAMAN niya ito ng tingin kung nakakamatay lang siguro ang kanyang tingin kanina pa ito nakabulagta..

"DUDE mukhang mabait namang siyang babae, at hindi lang mukhang mabait dahil magand---"SIGE ituloy mo.." may pagbabantang saad niya sa kanyang kaibigan..

"Bakit?totoo naman ah.. mukha naman siyang mabait." Tsk.. sino? Si melanie?"

"May iba pa ba tayong pinag-uusapan malipan sa kanya?.."tsk si melanie 'yon hihingi kaagad ng sorry kahit maliit lang ang problema." Nilapitan niya ang kanyang kaibigan at umupo sa tabi nito..

Kung may kunting kasamaan o kayaa kasakiman lang, mas madali sana ito para sa akin.

"YAN ang ibig kong sabihin!." Yukom ang mga kamaong binaba ang awak niyang wine glass at sa pag baba niya hindi niya namalayang napalakas pala ang pagbaba niya kaya nabsag yun.

"Dude... easy lang, hindi mo naintindihan ang ibig kong sabihin. Dude tumingin ka sa akin..."i have seen numerous women, many women can turn a marriage into a divorce.

Into a marriage, listen to me. Just think about it. She maybe pure-minded right now.

But she,a nobody, has suddenly become the center of attention...because she is pregnant. You think nobody will go back to lead a miserable life after all this? As an on looker i think...para siyang isang...isang maliit na snail maamo at duwag.

Pero alam mo ba kung ano ang pinakamagandang ugali ng isang snail? Magaling sumipsip ang mga snall!! Hindi ito bibitaw kung saan man ito nakadikit.

Aakyat ito unti-unti hang-hanggang sa makarating sa gustong puntahan. Aakyat ito sa ulo mo---." TAOS. Ka nang magsalita?! Pigil niya sa sinasabi nito dahil alam niyang walang magandang pupuntaan ang kanilang usapan.

Tumayo siya at hinawakan ito sa braso." Go back and drink..I want to have some alone time."

"But--" no 'BUT'. Please just go.." pinagtulakan pa niya ito para makaais sa kanyang harapan.

Hanggang ssa hindi na niya namalayan ang oras basta na sa pinakasulok siya ng walang taong makakakit sa kanya..

Dahil wala naman siyang matinong naiisip minabuti na lang niyang bumalik baka kanina pa siya hinahanap.

"Paano ang pera?" Napahinto siya sa paglalakad ng marinig na nag uusap ang mga tao nila sa pabrika.

" oo nga." Sunod namang sinabi ng lalaking may kalakihan.

"Huwag kayong magg-alala, nabayaran na kami ang sabi ni ma'am kanina na familya na raw tayo ngayon."

Pinalibot niya ang kanyang ga mata, nakita niya ang lahata na nagsasaya, tanging siya lang talaga ang hindi masaya sa araw na yun.

Napatingin siya sa kanyang lola na masayang may kausap sa phone.

"Ha,ha,ha... yes, yes. If you hadn't informed me, i would't had a wedding to attend you are a great matchmaker. Uh-huh... alright. I'll hang up now... i need to go back." Hindi niya alam kung sino ang kasap ng kanyang lola dahil sa sobrag saya nito..

Bumalik ang tingin niya sa dalagang nakaupo at may ngiti sa mga labi.."see, you all see me as a joke."

Kanina pa niya hinahanap ang binata, pero hindi talaga niya makita kaya naisipan niyang umupo na muna sa table nila.

Hindi niya napansin na umupo din ang kanyang ina, at. Ang ate mayla niya.

" grabe hindi pa rin ako makapaniwala.. na kinasal ka na akalain mo yun. Isang araw lang ang pag aayos pero angg ganda." Kiming nginitian niya ito.

"Nasaan pala ang asawa mo? Bakit hindi ko siya makita?.." Hmmm hindi ko rin po alam eh baka may inaayos lang.

" kwentuhan mo naman ako kung paano kayo nagkakilala ikaw ah.. sabi ko na nga ba eh tahimik ka lang pero kita mo nakahanap ka nang asawa mong sobrang gwapo at sobrang yaman.." kung alam mo lang ate." May sinasani ka?

"Ha? Ako?." Sabay turo sa kanyang sarili kausap niya kasi ang kanyang saili hindi niya namalayang nasabi niya pala ng may sound." Wala po ang sabi ko gumaga bi na."

"Oo nga eh pero tila walang balak umuwi ang mga tao bawal pa naman tayong magpuyat." Buntis din kasi ito kaya bawal rin itong mapuyat....nang maramdaman niyang tila may mga matang nakatingin sa kanya kaya hinanap niya kung sino yun..pero tanging likuran na lang ng binata ang nakita niya.

Dahil gabi na nag-siuwian na ang mga tao kaya pumasok na sila sa kanyang kwarto..alam niyang nakasunod lang sa kanya ang binata kaya mas binilisan pa niyang malakad, hanggang sa makapasok sila sa kanyang kwarto.

Muli siyang humarap sa binata. Huminga muna siya ng malalim. Ngayyon--- "pero hindi pa niya na sasabi ang dapat niyang sabihin nang unahan siya nito.

" HIINDI tayyo pwedeng magkatabi. Dito kana sa kama matulog." Napakagat siya sa kanyang labi." So-sorry."

'Yan ka na naman. Melanie ano ba ang hinihingi mo ng sorry?.." pilit ang mga ngiting tumingin siya sa binata saka tumalikod mula rito..

Sorry...sorry sa lahat sorry dahil hindi tayo naka-punta sa dapat nating puntahan para maayos ang lahat... kagaya ng plano mo... at ngayon..' hilim niyang nagpakawala ng buntong hininga.' At ngayon nandito tayo sa alam nating mahihirapan Tayong kumawala at ngayon magi-magiging tatay ka na ng anak ko..

"I'm te baby's dad from the very beginning. Iim the one who didn't go to the turkey...i'm the one who signed and betrayed Rochette. " pinagdiinan pa nito ang pangalan ng taong pinakamamahal.

"If you really feel sorry." Napaatras siya dahil unti/-unti itong lumalapit sa kanya.hanggang sa wala na siyang maatrasan.

"Get some money from me and disappear from my life!!." Halos mapatalon siya sa gulat dahil sa lakas ng boses nito..

"You know why? Because i feel apologetic at the sight of you!!." Hindi niya ininda ang mahigpit na pagkakahawak nito sa kanyang mga kamay.. napaapikit n lng siya saka hinawakan ang kanyang tiyyan gamit ang isa niyang tiyan.." sorry baby.. please cover your ears.." nang lumuwag ang pagkakahawak nito sa kanyang kamay kaya naaangat siya ng mukha at muukha ang binattang may pag aalala ang bumungad sa kanya.

" I--i just feel..I feel.. I've completely lost control of my life." Pagak itong tumawa saka tumingin ulit sa kanya kaya nag-tama ang kanilang mga paningin may nakita siyang sakit sa mga mata nito..pero hindi niya alam kung parakanino..

"All of you are satisfied. And i'm considered a joke. " napanganga siya sa binabi nito.."

What do you mean?" Forget about it." Nanatili lang siyang nakatayo habang pinapanood itong ng matutulugan.

"ALAM KO!!." Napahinto ito sa ginagawa at tumingin sa kanya hindi niya alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob para masabi ang gustto niyang sabihin." Alam lo... na napilitan ka lang na pakasalan ulit ako. Wag kang mag-alala pangako...ka-kapag naipnganak ko na ang ana-anak ko...tahi-tahimik akong aalis..at lalayo at hin-hindi na ako maggpapakita sa iyo att sa taong mahal mo...at tuluyan na akong mawawala sa buhay mo na parang bula, nangangako ako.

" congrats melanie nasabi ko na ang gusto mong sabihin.. lumaban ka para sasarili mo. Kausap niya sa kanyang sarili ng magsalita ang binata.

." I'm going out for a walk." Nang makalabas ito doon na niya pinakawalan ang hikbing kanina pa niya pinipigilan..

" dahil ayaw niyang makapag-bitaw na naman ng hindi magaganda salita mas minabuti na lang niyang magpalamig na muna. Hindi pa man siya nakakalayo ng mariinig niyang uumiiyak ang dalaga, gusto niyang bumalik para patahanin ito..

Indii niya alam kung bakit yon ang mga lumalabas sa kanyang bibig basta ang alam niya nasaktan niya ang dalaga.

Paglabas niya umupo siya sa dapat ng Christmas-light. Tumingala siya at pinanood ang mga between na nag-kikislapan hanggan. Napukaw ang pag-muni-muni niya nang mag rang ang kanyang phone kaya agad niyang kinuha sa loob ng kanyang pocket.

Napakamot siya ng ulo ng makita kung sino ang tumatawag, nag dadalawang isip siya kung sasagutin ba niya or hindi hanggang sa sinagot niya ang tawa.

Good evening love

Naka ngiting girlfriend ang bumungad sa kanya." Good afternoon diyan" balik bati niya sa dalaga na sa paris kasi ito ngayon anim na oras ang pagitan 4pm doon at 10pm naman sa bansa.

I know you must be sleeping, but... i have very exciting news to share with you... do you know who will come to here for opera and watch my performance today?

Alam niyang masayang-masaya ito sa binabalita.

It's hiddles Ton....hiddles ton! Will come and watch my performance.. I've never dreamed that someday my idol would sit there and watch my performance.

Napangitti ang binata dahil sa sinabi ng kasintahan pangarap talaga nitong makita ang isa sa kinababliwang idol.

Love if only you we're staying by my side at this moment. I miss you so much... sige na matulog ka na.. i love you bye-bye..

Rochette, how i wish i could stay by your side? But i married someone else. What i could i do?" Nagpakawala siya ng malalim na buntong ngininga saka may dial sa phone nakakailang ring palang ng maya sumagot na sa kabilang linya.

Evenin--

Bago pa man makapag salita ang taong tinawagan niya inunahan na niya ito." Hello Mr Monteverde. Please prepare a divorce agreement for me right. I'll tell you the details after i go back tomorrow." Okay thank you so much.

Nang mawala ang kausap agad niyang binalik ang phone sa kanyang pocket saka pumihit paharap, na kinagulat niya dahiil sa nakatayo mula sa kanyang likuran." Ma.."

Hating gabi na... sa halik na tulog ka na bakit nandito ka pa sa labas?" Ummm ako?..ma-maganda po ang mga tanawing nakikita ko dito sa isla. Gus-gusto kong maglibot libot.." narinig kaya niya yuung mga sinabi ko?" Tanong niya sa kanyang sarili saka pinakatitigan ito at mukhang hindi naman nito narinig..

Unang gabi nang kasal. Niyo pero iniwan mo ang asawa mo?" Hmmm yeah---I mean opo tama po kayo. Kaya babalik na po ako sa loob." Pero hindi pa siya na kaka-hakbang nang hawakan nito ang damit niya.

Alam ko naman na hindi mo talaga mahal or gusto ang anak ko... nakagawa ka lang ng isang kamalian..at napilitan ka lang na magpakasal sa kanya. At pero dahil kasal na kayo dapat panagutan mo ito..kilala ko ang anak ko.

Hindi kita lubusang pang kilala pero sa nakikita ko... kumpara sa mga babaeng pwede mong mapa-kasalan.

Pero para sa akin, siya lang ang natatangi kong anak. At kapag nalaman kong niloloko mo lang siya...o kaya...sinasaktan mo siya.. pagbabayarrin kita ng malaki at hinding hindi mo na siya makikita pa kahit kailan. Kahit umiyak ka pa ng dugo yan ang tandaan mo.

Alam niyang may laman ang sinasabi ng biyanan.. kaa hindi niya napigilan ang mapalunok ng paulit-ulit." Sige na pumasok ka na doon.."pag balik niya nakatulog na ang dalaga.

Kina umagahan. Nag ready dahil luluwas na sila ng manila..

" Huwag kang mag alala, dahil aalagaan namin si melanie." Tumingin siya sa kanyang ina alam niyang malungkot ito pero pinipilit lang ngumiti kaya nilapitan niya ang kanyang ina at mahigpit na niyakap.

" ma, wag kang mag alala, aalagaan ko ang sarili ko, dadalaw dalaw rin ako rito." Sige alam kong aalagaan mo ang 'yung sarili lalo na ngayon at may little angel kana sa sinapupunan mo.

Nagpahatid muna siya sa condo ng kaniyang kaibbigan dahil kukunin niya ang kaniyang mga gamit.

Pag-pasok niya nakasimagot na mukha ng kaibigan ang bumungad sa kanya." Kim.."

" ikaw talaga. Bigla ka na lang na buntis tapos pa-tago kang ikinisal nang hindi mo pinapaalam sa akin?" Alam niyang nag-tatampo ang kanyang kaibigan." Best sorry na.. pa cute niyang saad.. biglaan lang kasi.

" oo... nakita ko nga biglaan sinabi lang ng nanay mo na maya handaan sa lugar ninyo. Dismayado ako. Sa totoo lang patagong nagpakasal ang kaisa-isang bestfriend ko. Ayaw mo ba nang regalo?

Napangiti siya sa tanong ng kaniyang kaibigan." Sinong nag sabing ayoko? Syempre gusto ko."

Dahil biglaan at hindi ko napaghandaan ang ibibigay ko sa'yo ito na lang pulang sobre." Mahigpit niyang niyakap ang kaibigan." Salamat sorry hini ko dapat nilihim sa'yo."

Okay na yun.. sabihin mo na lang sa akin.. kung sino ang ama ng anak mo na magiging inaanak ko? Dadalhin mo ba siya rito para makita't makilala ko kung sino ang ma swerteng lalaking ikinasal sa matalik kong kabigan?

Napa-kamot siya sa kanyang batok..." hmm H-hindi pa P-pwede ngayon sobrang busy siya. At saka...N-na pag-usapan namin na itago muna ito pansamantala-- "wait" pigil nito sa sasabihin niya..

" bakit?!! Hindi kaya niloloko ka alang niya?at ginawa kang."KABI?" Sinasabi ko na sa'yo hindi legal ang kasal ninyo dahil sa handaan lan--May wedding certificate kami! Pigil niya sa sasabihin ng kaibigan.

Melanie alvarez" alam niyang galit ang ang kaniyang kaibigan dahil pinagdiinan nito ang kaniyang complete name." Tinuturing mo ba akong isang tunay na kaibigan? Sasabihin mo ba sa akin o--Dexter vergara! Pikit matang sagot niya.

Pag-mulat ng kaniyang mata naka-nganga pari ang kaibigan kaya hinawakan niya ito sa baba." Baka may langaw na makapasok." Pang aasar niya rito.

Kina-umagahan dating gawi maaga na naman siyang pumasok dala-dala ang mga pinabili ng mga ka opisina niya, tumakbo siya para maabutan ang elevator na papasara na.."saglit!!" Buti na lang at naabutan niya.

Nanpatingin siya sa pala sing-singan niya nakalimutan niyang tanggalin, kaya pinaikot na lang niya para itago ang diamond.

Pag pasok niya sa kanilang office nakasimangot na yomi ang bumungad sa kaniya." Bkit ang tagal mo?" Sorry po marami kasing tao kanina kayaa nag-hintay pa ako.

Sunod namang luumapit si kevin." Walang asukal ang kape, 'di ba?!"..opo..wala

"Sigurado ka?" Opo.. sigurado po ako sinabi ko pa talaga." Kapag uminom ako ng kape ng may asukal, masusuka ako." Umarte pa ito na tila nag susuka. Sinundan naman ni kevin..

Mas minabutti na lang niyang tumalikod baka kung ano pa ang sabihin ng mga ito sa kaniya, pero naka-suunod pala ang mga ito sa kaniya.

"Hey!! Melanie! Madalas kang tahimik pero madali ka pa lang amuin. Bilang mga ka trabaho mo, iniisip nami kung sino ba ang asawa mo, kung ano ang trabaho. Siguro nag-lalako siya nang taho? O 'di kaya bumibili siya nang kalakal? Like eww! Sa probensya. Then ibibinta rin niya? Bakit siya bibili kung ibibinta rin pala niya? Ang weird naman ng asawa mo!

Alam niyo?" Napatingin siya sa kaniyang kaibigan." Madalas kayong inaasikaso ni melanie. Dapat hindi lang kayo mabait sa salita, gumawa rin naman kayo. Ng maabuti, sabihin n'yo nga. May binigay na ba kayo sa red na sobre? Magkano ang nilagay ninyo para sa regalo sa kasal niya?

"Ano!! Regalo? Oh no!" Oo bilang ka-trabaho dapat lang naa magbigay ng regalo." Hinawakan niya sa kamay ang kaibigan para wag na itong patulan.Pero patuloy pa rin ito.

Sige ganito na lang. Paano kung 3000?" Pero kay Yomi..umm" tila nag isip pa ito kung magkano ang hihingin.

Ito naman wala namang handaan, 'di naman natin kailangang gawin 'yon.." alam mo Yomi makasarili kahindi mo siya bibigyan? Malaki dapat ang ibigay mo dahil sa pag aasikaso sa inyo.. sige nga noong kinasal ka hindi ba't binigyan ka ni melanie ng 10000?

"Best hayaan mo na sila hindi ko--" No! Hindi yan pwede dapat silang magbigay.. parang hiram lang yan kung magkano ang binigay sa'yo noon ganun rin ang ibigay mo dapat may tubo na pero dahil mabait ako okay na yung 10.000 na balik.

DIOSAB94

DRBSeries