ค่ำคืนอันสงบสุขแห่งหุบเขาถานซานอากาศก็สุดแสนจะเย็นสบายแต่ภายในจวนของเถียนและไท่กำลังวุ่นวายเหลือแสน อีกคนคือสะใภ้เถียนและอีกคนคือสะใภ้ไท่ทั้งสองคนกำลังจะให้กำเนิด ทายาทของตระกูลเถียนและตระกูลไท่เช่นกันช่างรู้จักเลือกวันเวลาได้พร้อมเพรียงกันดีแท้ ดีหน่อยที่แม่สามีของหว่าหวาพระชายาในชินอ๋องได้นำหมอหญิงผู้เชี่ยวชาญมาจากเมืองหลวงด้วยจึงคลายความกังวลไปได้มากโขสำหรับการคลอดบุตรครั้งแรกของพวกนาง
ก่อนจะถึงรุ่งสางของอีกวันคุณหนูน้อยของทั้งสองจวนจึงได้ถือกำเนิดขึ้นและพวกนางก็เกิดในเวลาไล่เลี่ยกันไม่ถึงครึ่งเค่อ ด้วยซ้ำ พระชายาซูเม่ยถึงกับร่ำไห้ในที่สุดนางก็สมความปรารถนาได้อุ้มหลานน้อยสมใจเสียที ไม่ต่างกันกับท่านย่าไท่ซวงเลยนางสุดแสนจะดีใจที่ได้หลานสาวตัวน้อยมาอุ้มชูมากกว่าที่จะมีบุรุษเต็มจวนเสียอีก
“ท่านพี่” หว่าหวาฟื้นขึ้นมาก็เห็นสามีนั่งอยู่ตั่งเตียงข้างกายนางมือน้อยถูกเขากุมเอาไว้ทั้งลูบไล้และบ
