บทที่ 24 ง้อ
จริงๆแค่พูดจากันดีๆ ก็จะไม่เป็นแบบนี้หรอก แค่พูดว่าขอโทษฉันเองก็พร้อมจะให้อภัยแล้ว
“ยัยแสบยังไม่กลับเหรอเนี่ยยย”ฉันกลับมายังคอนโดของฉันก็ไม่เจอยัยแสบ เลยรีบโทรหาเธอทันที
“อยู่ไหน”
“ออกมาทานข้าวกับพี่บอส”
“พี่บอส?”
“ใช่ค่ะ”
“ดีกันแล้วเหรอออ”
“เออ....โดนบังคับมา พี่ลิตาอยู่ไหน”
“ห้องเนี่ยแหละ วันนี้จะนอนที่นี้”
“โอเค เดียวแสบจะรีบกลับ”
“ไม่เป็นไร เที่ยวก่อนเถอะ”
“ค่ะ”
ว่างสายจากยัยแสบ ฉันก็กลับเข้าห้องและเปิดลิ้นชัดเปิดรูปถ่ายของจันทร์เจ้ากับฉัน
“คิดถึงแกจังจันทร์เจ้า....”
“เห้อออ.....”
ภาพในอดีตมันผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ฉันเป็นเพื่อนกับจันทร์เจ้า เราทั้ง 2 คนรักกันมาก จันทร์เจ้าเป็นคนที่น่ารักและเรียบร้อยมาก ซึ่งต่างจากฉัน แต่ความแตกต่างของเรา 2คน ทำให้เราทั้ง 2 คน เข้ากันได้ดี
“แกถ้าเราแยกกัน แกอย่าลืมฉันนะ”เป็นวันที่เราทั้ง 2 คนต้องแยกย้ายกันหลังจากที่เรียนจ
