27. BÖLÜM

3362 คำ

  Salonda armut koltuklar ve normal kanepeler baya baya dağıtılmış gibi duruyordu. Boydan boya bir duvarı kitaplarımız için ayırmıştık. Hatta ikimizin kitaplığı küçük kalınca, yeni bir taneyi sipariş verip hemen kurulmasını sağlamıştık. Kıvırcık, kuşları için de bir köşe seçmiş, onların alışması için şimdilik her yeri kapayıp öyle dışarı çıkarıyordu. Rahattık, tüm faturaları internet üzerinden adımıza çevirmiş son işimizi de halletmiştik.    Çok geçmeden çalan kapı ile siparişin geldiğini anlamıştım. Yerimden kalkmak istediğimde; anlık kararan gözümle geri otururken, elinde paketlerle gelen kıvırcık, kocaman gülümseyip: “İş bulduk” diye haykırmıştı. Ben ise dönen başımın normale dönmesini beklerken, sesimi çıkarmamıştım. Büyük sehpaya elindekini bırakırken, bir broşürü sallayıp yanımdaki

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม