ก่อนที่อัคนีจะทันได้บุกเข้าไปในห้อง..เขาเห็นเธอหันไปยิ้มหวานให้ใครบางคนอยู่..ผู้ชายภายใต้แว่นยิ้มตอบ..ทั้งยังส่งแอปเปิลที่พึ่งปอกเสร็จยื่นให้เธอ..บุคลิกของผู้ชายคนนั้น..คือสเปคเธอเลย
'สเปคเราชอบ.. ผู้ชายสุภาพ ผิวขาว..ใส่แว่น'
ความหึงหวง..มันทำให้เขาโกรธจนตัวสั่น..ร่ำๆ จะเข้าไปอาละวาด..แต่จิตสำนึก..มันบอกเขาว่า..'เราไม่ได้เป็นอะไรกัน' และเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว
ใบหน้าสวยหวานซีดเซียว..ใต้ตาคล้ำ..แก้มที่เคยมีน้ำมีนวลซูบตอบลงจนเห็นโครงหน้า..ทำไมเธอต้องมายอมเจ็บตัวอะไรแบบนี้ด้วย..หรือเพราะ 'คำพูด' เลวๆ ..ไร้หัวคิดของเขา.. ถึงทำให้เธอตัดสินใจแบบนี้
ร่างสูงใหญ่ยอมถอยกลับไปด้วยความขมขื่น..อย่างน้อยวันนี้ก็มีคนที่คอยดูแลเธอแล้ว..เพียงแต่คนนั้นๆ มัน ..'ไม่ใช่เขา'
'คุณวางใจได้เลยค่ะ..ผู้หญิงที่คุณรักคนนั้น..เธอจะไม่เป็นอะไร'
วันนั้น..ความหมายที่เธอพูด..คือแบบนี้เองซินะ..เขาไม่เคยคาดหวังให้หญิงสาว
