Epilogue

4597 คำ

AFTER 5 YEARS LIA'S POV Haplit ako nang kakatakbo dahil kay Exequiel. "Baby ko, ‘Wag mo nga akong kulitin. ‘Dika panga nag T-toothbrush eh. Saka, anong oras ka umuwi kagabi? Ikaw ha, may asawa at mga anak kana kung umasta ka pa, parang binata parin!" "Eh, kagabi lang naman naulit yun. Akala mo naman araw-araw umiinom. Halika ka nga dito, pakiss muna nang isa," kahit bagong gising at may hang over si Exequiel ang gwapo niya parin. Kaso nakakaturn off lang yung hininga niya. Amoy alak parin e. "Ew! Amoy alak pa ‘yung hinihinga mo kadiri!" pilit akong lumalayo kay Exequiel. Parang bata lang kami na nag hahabulan. "Inda, handa naba yung food?" Tanong ko sa kasambahay ko. May sarili na kasi kaming bahay ni Exequiel. "Opo, ma'am Lia." Sagot niya. "Oh, wag ka nang mangulit Exequiel. Tawag

เริ่มอ่านเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมได้ที่นี่

ดาวโหลดโดยการสแกนรหัส QR เพื่ออ่านเรื่องราวมากมายฟรี และหนังสือที่ได้รับการอัปเดตทุกวัน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม