“ค่ะ ฉันอยากอยู่”
และคนคิดน้อยก็พลั้งปากพูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับหัวใจโดยสิ้นเชิง ความโกรธบวกกับความเหนื่อยล้าจากการเดินทางทำให้เธอยอมรับข้อกล่าวหาของเขาอย่างไม่คิดลังเล ลมหายใจแดนนี่ร้อนผ่าวดุจเพลิงโลกันต์ เขาดุนลิ้นดันกระพุ้งแก้มพยักหน้ายิ้มเยาะรับถ้อยคำกรีดหัวใจ ทุกอากัปกิริยาช่างเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนน่าหลงใหล
“งั้นเหรอ?”
เรียวปากหนาฉกริมฝีปากบางบดจูบร้อนแรงกระหายหิว พรรณนิการ์ส่งเสียงร้องอู้อี้ในลำคอและพยายามทุบตีตามร่างกายบึกบึนแต่ไม่เป็นผล แดนนี่กอดรัดเหยื่อแสนหวานแล้วสอดชิวหาป่าเถื่อนกวาดชิมรวงผึ้งหอมละมุนอย่างหื่นกระหาย แลกลมหายใจฟึดฟัดใส่กันอย่างเร่าร้อน คนหนึ่งล่า อีกคนหนี ทุกรอยสัมผัสแฝงความกักขฬะเพราะต้องการลงโทษคนปากดีที่กล้าบอกอยากอยู่กับชายอื่นขณะที่ตัวอยู่กับเขา
“อื้อ! ปล่อยนะ”
พรรณนิการ์ผลักร่างหนากระเด็นเตรียมวิ่งหนีไปที่ประตูแต่ช้าไปกว่าแดนนี่ที่พุ่งพรวดเพียงก้า
