Ngumiti ka lang Lorraine, ngiti lang. Wag na wag kang iiyak.
“L-Loreng, ikaw pala.”
Umalis si Darcie sa pagkakapasan kay Gun at humarap sa akin. Ngumiti na lang ako at ginantihan siya ng yakap nang yakapin niya ako.
“Namiss kita Darcie,” sabi ko sa kabila ng bikig sa lalamunan ko.
Nasasaktan ako ngayon, pero totoong namiss ko si Darcie. Siya ang pinakamatalik na kaibigan ko, siya ang tumutulong sa akin noong nasa probinsya pa ako at walang wala.
Hindi maaapektuhan nito ang pagtrato ko sa kanya saka isa pa...
...wala na akong karapatan kay Gun, wala na akong babalikan.
“Hello kuya Gun,” sabi ko saka ngumiti na para bang wala lang sa 'kin, na para bang hindi ako apektado.
Siguro pati pagpapanggap kailangan ko na ring pag-aralan ng mabuti. Ayokong magmukhang kawawa, ayokong magmukhan
