EP.7 ลงโทษ NC25++
1396 คำ
EP. 7 ลงโทษ Nc25++
เขาจับขาเรียวยาวของมีนตายกขึ้นถ่างออกอีกครั้ง ก่อนจะ ใช้ท่อนเนื้อเอ็นแก่นกายยัดเยียดเบียดเข้าไปในช่องทางรักสาวบริสุทธิ์แรกแย้มจมมิดปลายด้าม
มีนตากัดริมฝีปากทำหน้าเหย่เกอีกครั้งเพราะเจ็บจุกแสบร้อนเร่าช่องทางรัก เขากระหน่ำส่ายสะโพกซอยเข้าออกอย่างช้าๆ เเล้วมองดูสีหน้ามีนตา มีนตาเจ็บสะบัดหน้าไปมา ร่นถอยตัวออกห่างเขา มีนตาใช้เท้าถีบไปที่ยอดอกเขา อยากจะร่นหนีห่างเมื่อเขาสอดใส่ แต่เขาตามไล่บี้เธอจนสุดทางหนี แล้วเพิ่มแรงกระแทกใส่เธอถี่ๆ จนเธอจิกแขนเขาอย่างลืมตัว
เขาจับพลิกตัวมินตาคว่ำลง สองมือยังบีบขย้ำนวดเฟ้นเคล้าคลึงยอดปทุมถันคู่งามของเธออย่างวิสาสะ เขาจับบั้นท้ายเธอยกขึ้น แล้วใช้มือจับมังกรสวรรค์ที่ใหญ่โตสอดเข้าในช่องถ้ำลึกแคบกระหน่ำซอยเข้าออกไม่ยั้ง จนมีนตาแอ่นกายดิ้นพร่านร้องไม่เป็นภาษา หยาดเหงื่อไหลโทรมโซกกายทั้งคู่ดังอาบน้ำเหงื่อก็ไม่ป่าน
"อ๊าา อ๊า"
"ฉันถามว่า เอามันไปไว้ที่ไหน"
เขาถามมีนตาเมื่อทรมานเธอมาสักระยะหนึ่งแล้ว หวังให้เธอปริปากบอก
"ม ม ไม่ ฉันไม่รู้" มีนตาละล่ำละลักพูดขณะที่เขาก็ยังซอยกระหน่ำใส่ร่างบางไม่หยุด
"กรี้ดดด!
อามีลจับขามีนตาดึงลากลงมาหาตัวเขาแล้วจับขาเธอยกขึ้นแล้วดันเจ้ามังกรยักษ์เข้าไปมิดด้าม กลีบกุหลาบน้อยของเธอฉีกออกจนเลือดไหลออกมา
เขาแอ่นสะโพกในกายสาวกระแทกลงในตัวมีนตาอีกครั้ง
"ไม่รู้ แน่ใจนะ"
ปัก ปัก ปัก
"โอ้ยยยย"
เขาจงใจกระแทกกระทั้นใส่เธออย่างแรงอย่างแรง
"ฮืออๆ ฉันไม่รู้" มีนตาสายหัวไปมา
"เจ็บ ฮือๆ ฉันจ จุก แค่ก แค่ก ฮือๆ" เธอแทบจะสำลักจุกทะลุอกจนหน้าแดง
"ฉันจะดูว่ามันจะพอที่จะง้างปากให้เธอพูดได้หรือเปล่า"
เขาจับเธอคว่ำบนโซฟา แล้วจิกหัวมินตา จนหน้าเธอหันไปตามแรงมือเขา ให้หันมาที่หน้าเขาแล้วบดขยี้ริมฝีปากเธออย่างเร่าร้อนจนเธอแทบคลั่ง
"ฮรืออๆ"
เขาดันเจ้ามังกรยักษ์ที่ชี้หน้ามีนตาไปสุดมิดด้ามในช่องทางรักอีกครั้ง
"กรี้ดดดด ฉันเจ็บ ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันหมดแรงแล้ว"
มีนตาเหนื่อยล้าจนอ่อนแรง
"ไหวสิ "
อามีลจับขาเธอถ่างออกอีกครั้งแล้วดันเจ้ามังกรยักษ์บดขยี้เข้าออกๆ จนโซฟามีเสียงดัง อี้ด อ๊าท ไปตามแรงโยกเหงื่อทั้งสองคนไหลออกมาท่วมตัว เขาและเธอได้รวมเป็นร่างเดียวกัน เขาทำแบบนั้นกับเธอไปครั้งแล้วครั้งเล่าก็ยังไม่หน่ำใจเขา
"จนเธอขาสั่นทรุดลงไปนั่งกองกับพื้น!
"ฉะ ฉันไม่ทำแล้ว ฮือๆ" มีนตาพูดอย่างรังเกียจ
"ทำ" เขาพูดด้วยเสียงแหบพร่า
เขาบีบคางเรียวเล็กของเธอให้ง้างปากออก แล้วดันเจ้ามังกรสวรรค์ใหญ่นั้นในช่องปากเธอ มันใหญ่โตสะจนเต็มช่องปากของมีนตา เธอหายใจแทบไม่ออก เขาดันเข้าลึกสุดช่องโพล่งปากมีนตา เธอแทบสำลัก น้ำตาเล็ด เขาดันเข้าออกจนมีนตาแทบหายใจไม่ได้
"อ๊อค อึก อู้อี้ "
"ซี้ดดดด อามีลร้องเสี่ยว ซี้ดปาก มีนตายังคงนั่งกับพื้นใช้ปากทำแบบนั้นให้เขาโดยไม่เต็มใจ
เมื่อเขาทำแบบนั้นหน่ำจนหน่ำใจแล้ว
"เขานั่งลงบนโซฟาอีกครั้งจับเธอมาที่ตักเขา ใช้สองมือจับเอวคอตเธอ แต่เป็นด้านหลังนวลเนียนของร่างบางสวยที่ชนกับจมูกของเขา เขาซอกไซร้ขบกัดด้านหลังของมีนตาไปทั่ว อามีลจับตัวมีนตาเขย่าโยกขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ ใช้มือเคล้นคลึงยอดปทุมถันเด้งดึงนั้น บีบขย้ำอย่างมันมือ
เขาโน้มตัวมาด้านข้างของเธอ เขาใช้ลิ้นสากดูดเลียหัวนมอย่างเพลิดเพลินระหว่างที่เขาใช้ปลายลิ้นตวัดเลียหัวปทุมถันระเรือชมพูเธอนั่น ท่อนล่างของเขาก็กระแทกกลางแก่นกายเธอเป็นจังหวะไม่หยุด
"อ่าา"
"ปึก ปึก ปึก ซี้ดดด อ๊าาาาาาสส"
"อ๊าาา" เสียงร้องประสานกันระงมดังไปทั่วห้อง
"อ๊า ฉ ฉันเจ็บ พอแล้ว"
"ปึก ปึก ซี้ดดด" เขาครางออกมาเช่นกันเสียงกระเสาเร่าร้อน
เธอจิกเล็บลงต้นคอและบ่าไหล่เขาอย่างแรงเมื่อถูกกระแทกกระทั้นไม่หยุด ร่างบางรับหน้าที่การถูกกระแทกครั้งแล้วครั้งเล่า มีนตาเสี่ยวมากจนทนไม่ไหวกัดไปที่ไหล่ของเขาจนรอยฟันชัด
"อ๊าคค"
เขาร้องแทรกขึ้นด้วยเสียงเเหบพร่าลั่นห้อง
"อ๊าาาสสค" จนเขาถึงสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่า เช้าจนพลบค่ำ เขาสองคนอยู่ด้วยกัน
มีแต่เขาที่ถึงฝั่งฝัน เธอไม่รุ้จักคำๆ นั้นเลย แต่เลือดสาวบริสุทธ์หลั่งไหลออกมา "อ๊าาาาค เขาถึงอีกครั้ง คร่าวนี้ร่างบางหมดแรงล้มลงบนตัวเขา นอนหายใจหอบระรวยๆ
เมื่อมีนตาหญิงสาวรู้สึกตัว ก็รีบร่นถอยห่างเขาทันที
"จะรีบไปไหนเล่า รังเกียจฉันขนาดนั้น"
"สมใจแกแล้วใช่มั้ย แกได้ทุกอย่างไปแล้ว ปล่อยฉันกลับไปได้หรือยัง" หญิงสาวพูดพลางห่อตัวปกปิดบังร่างกายเปล่าเปลือยด้วยความอายระคนแค้น
"ยัง เธอต้องอยู่กับฉันก่อน จะรีบไปไหนเล่า ฉันจ่ายไปเยอะนะ เธอต้องอยู่ชดใช้ก่อนสิ" เขาพูดเสียงเหี้ยม แววตาดุดันน่ากลัว
"พี่ชานุ มาช่วยมีนด้วย ฮืออๆ เธอร้องในใจไม่หยุด
เขาลุกไปอย่างไม่ไยดีเธอเลย
มีนตานั่งห่อตัวร้องไห้ แต่แล้วก็มีแววตาลุกโชน"สักวัน แกต้องตาย ไอสารเลว"
เช้าวันใหม่เธอยังนอนซมอยู่บนที่นอน
"ไง ถึงกับไข้ขึ้นเลยหรอ อย่าสำอ่อยหน่อยเลย"มีนตานอนหน้าซีดเผือดอยู่ที่เตียง เขาเดินเข้ามา นั่งลงข้างๆ เตียง เธอผวาเขา
แต่เขาก็ยังตามประชิด ดึงตัวเธอมาพิงตัวเขา
เขาสอดมือไปเค้นคลึงสองยอดปทุมถันที่ใหญ่โต
"ไม่นะ ฉันไม่ไหว"
"ใครถาม"
"ฉันบอกว่าไม่" อย่ามายุ่งกับฉันนะไอ้บ้า เธอพูดอย่างเหลืออด
เขาไม่ปล่อยให้เธอพูดจบ บดขยี้ปลายลิ้นลงบนลิ้นร้อนผ่าวของเธอที่ป่วยไข้อยู่ เขาบดขยี้ไล่ต้อนจนเธอต้องเบ้หน้าหนีรสจูบอันร้อนแรงเร่าร้อน
อามีลคว้าต้นคองามระหงไว้ไม่ให้หนีจากพันธนาการจากเขาพ้น "เธอต้องตอบสนองฉัน จำไว้ ฉันอยากรู้ว่าพี่ชายเธอมันรู้ว่าของรักของหวงที่มันรักมากโดนปู้ยี่ปู้ยำร่างแหลกแบบนี้ มันจะรู้สึกยังไง" แล้วอามีลก็เดินจากไป ทิ้งให้มินตาร้องไห้จมดิ่งอยู่กับการกระทำของเขา เธอยังเป็นสาวแรกรุ่น ไม่เคยต้องมือชาย เมื่อไม่ได้เกิดจากความเต็มใจ เป็นธรรมดาที่จะเสียใจ และหากหลายความรู้สึกประเดประดังเข้ามา
"ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว ฮือๆ ฉันไม่เหลืออะไรให้ภาคภูมิใจอีกแล้ว ฮือๆ" เหมือนมีนตาโดนขโมยสิ่งที่รักไป กับคนที่ไม่ได้รักไม่ได้รู้จัก อย่างไม่มีวันหวนคืน
มีนตานั่งกอดเข่าร้องไห้ตาบวมไม่หยุด ประกอบกับพิษไข้ เริ่มทำให้เธอ เพ้อ
"พี่ชานุ แม่จ๋า จะรู้มั้ยว่าตอนนี้มีนตาอยู่ที่ไหน มีนตาโดนอะไรบ้าง ใครก็ได้ช่วยมีนตาที เขาใจร้ายกับมีนตาเหลือเกิน มีนตาอยากไปจากที่นี้
"ฮรืออๆ มีนตาก้มหน้าร้องไห้ในห้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวบนเตียงที่มีที่นอนสีขาวหนานุ่มแอร์เย็นฉ่ำ แต่ร่างกายเธอกลับร้อนเป็นไฟ!
- ผู้เขียน
