"Daphne, what do you want for later? Do you want me to cook a soup? Or what?" Nakakunot ang noo niya at nakapamaywang habang nagtatanong.
Kulay pula ang suot nitong apron at bagay 'yon sa kanya. He looked like a perfect husband. The girl that was meant for him must be really lucky.
Umiwas ako ng tingin at nagkibit-balikat. "Kahit ano." Maikling sagot ko at tinuon ang mata kay Thalie.
Nang umiyak 'yon ay dali-dali ko ring kinarga mula sa kuna at saka hinele.
Ilang araw na ang nakalipas mula nang makalabas ako sa hospital. Ngayon ko napatunayang mahirap talagang maging nanay, lalo na sa simula. Actually, medyo nangangapa pa rin ako lalo na kapag gabi.
No'ng unang iyak ni Thalie sa gabi, muntikan ko na siyang maihagis. Ayoko kasi sa lahat ay 'yong may nang-aabala sa mahimbing na tulog
