I was hopeless.
Hindi ko alam kung ano bang nangyayari sa'kin nitong mga nakaraang araw pero nawawalan ako ng gana sa lahat ng ginagawa ko.
Mabuti na lang at hindi pa ako pumapalpak sa trabaho. Alam ko naman kasi ang limit ng kung saan lang ako pwede magmukmok. Of course kapag trabaho, ibang usapan na 'yon. I couldn't afford to lose my work.
Hindi na ako aasa pa kay Riu... kaya kailangan kong magsipag ng todo para sa'min ni Thalie.
"Ma'am, kape po muna. Mukhang stress na po kayo, e." Umangat ang tingin ko kay Aiza nang lumapit ito sa table ko at ilapag doon ang isang tasa ng kape na may kaunti pang usok.
Today was kinda cold so it was really nice to have a cup of coffee.
Ngumiti ako at tumango. "Thanks."
"So, stress nga po talaga kayo, ma'am?" Hinila niya ang upuan sa tapat ko
