"How's your day, Daphne?" Nakangiting salubong niya sa'kin paglabas ko ng kusina.
"Uh, okay naman." Plain na sagot ko at naunang maglakad sa kanya. Hinawakan ko ang isang strap ng bag ko at huminto sa paglalakad no'ng nasa pintuan na para hintayin siya. "Bakit ka pala narito?" Tanong ko nang magkasabay na kaming lumabas.
"I came to fetch you," mahinang sabi niya, mukhang nahihiya.
I nodded. "I see." Maikling sagot ko at hindi na ulit nagsalita.
I just don't feel like talking today. Nitong mga lumipas na araw, napansin kong mas dumadaldal na ako kapag kasama ko siya. Unlike dati na tahimik lang ako at sasagot lang kapag ang tanong niya ay hindi nasasagot ng pagtango o pag-iling.
Remembering those days... hindi ko akalain na aabot kami sa ganitong relasyon. I only saw him as my tut
