Panay ang tingin ni Amelia sa kanyang likuran habang naglalakad. Halos mabingi na siya dahil sa lakas nang pagtibok ng kanyang puso. Hindi pa muna siya dumeretso sa motel dahil sa pag-aalalang sinundan siya ng bampirang kanyang nakita sa silid-aklatan. Naglakad siya hanggang sa marating niya ang plaza. Doon ay na upo siya sa isang bench at pinagmasdan ang mga batang naglalaro roon.,
Napaka tamis ng kanilang mga ngiti. Napabuntonghininga siya noong makita niya ang isang mag-anak na nagpi-picnic.
Paano ka nabuhay?
Muling bumalik sa kanyang alaala ang sinabi ni Martini. Paano siya nabuhay? Pakiramdam niya tuloy bigla ay isang malaking pagkakamali na siya na siya ay nabubuhay ngayon. Napabuntonghininga si Amelia. Lumaki siyang tanging sina Maxine at Stavros lamang kilalang pamilya. Napaisip
