Squeeze it
WHEN I slowly opened my eyes, the white color of the hospital room welcomed me. Tila nawalan ako ng lakas upang gumalaw at magsalita dahil naubos iyon nang bigla na lamang akong dinugo at hindi sinasadyang mapaanak.
Lantang-lanta ang aking katawan habang patuloy ko pa ring nararamdaman ang pagkirot ng aking balakang patungo sa aking mga hita at sa maselang parte ng aking katawan.
Nasaan na ang anak ko?
I groaned softly, controlling myself not to burst from the pain of giving birth. Then I slowly gazed on my surroundings, seeing Zadkiel who was sitting next to my bed. Hawak niya ang aking kanang kamay habang nakasubsob ang kaniyang mukha sa kama, tila pagod na natutulog sa aking tabi.
Tears of pain started flooding on my cheeks as I moved my right hand to touch his face. Du
