Chapter 1

1471 Words
After my mom died, I felt my world crumbled into pieces because I did not just lost my mom, i lost my dad too, he is here yes but I could not feel his presence, he died with my mom. “Senyorita, kumain na po kayo,” sambit sa akin ng isang maid na pinuntahan ako rito sa may garden. Nandito ako palagi para mag isip isip. “How about dad? umuwi na siya?” tanong ko sakanya habang pina pagpagan ko ang suot ko. “Hindi pa po, pero baka pa uwi na siya,” naka ngiting sagot niya sa akin. Tumango naman ako sakanya at bahagyang ngumiti. Sanay naman na ako na palagi siyang late umuwi, I understand that we have different ways of grieving but he literally forgot that I still exist, kaya sumasama ang loob ko sakanya. “It’s fine, next time if you will prepare foods for dinner just prepare mine,” sagot ko sakanya at tuluyan nang pumasok sa loob ng bahay. Hindi pa ako tuluyang nakaka pasok ay may biglang mga bisitang dumating. “Hi Louise!” naka ngiting bati nila sa akin. tinignan ko naman ang dalawang kaibigan ko. “I miss you girl, how are you?! “ naka ngiting tanong sa akin ni Louve at agad akong niyakap. agad naman akong napa ngiti sa ginawa nya at niyakap ko siya pa balik. “I miss you more, how’s your trip?” naka ngiting tanong ko sakanya. Kaka galing niya lang sa japan, alam ko kaka lapag lang nila rito sa pilipinas tapos dito pa yata siya dumiretso talaga. “how are you, Louise?” naka ngiting tanong sa akin ni Brie at hinalikan ako sa pisnge. “I am fine, hwo about you?” naka ngiting tanong ko sakanya. Ngumisi naman siya sa akin at kinindatan niya ako kaya bahagya akong na tawa sa ginawa niya. “Ikaw talaga,” nata tawang sambit ko sakanya. Tumawa naman siya sa akin at napa iling na. “Tara sa loob, kumain na ba kayo?” tanong ko sakanila. Agad naman silang umiling sa akin kaya inaya ko sila sa loob ng bahay para kumain, buti nalang dumating sila kaya hindi ko gaanong ramdam ang pag iisa ngayong gabi. “Wala si tito?” tanpng ni Brie sa akin. “Drinking I guess, o nag lulustay ng pera sa sugalan,” sagot ko sakanila. Inutusan ko ang mga maid namin sa mag handa na ng pagkain sa may dining room. “Hindi ko talaga ma gets ‘yan si tito kung bakit kailangan niyang gawin ‘yan. Yes, she lost her wife but why is he acting that he lost you too?” na iiling na tanong ni Louve sa akin. “I don’t know, he’s a coward,” sagot ko sakanya. “He is, completely forgetting he still have a daughter because he is grieving for his dead wife,” seryosong sagot ni Brie. Tumango ako sakanya at inaya na silang kumain. “Kaya gusto ko palaging dito kuma kain eh, masarap ang foods here,” naka ngiting sambit ni Louve sa amin. “Isusumbong kita kay tita,” sambit ni Brie sakanya kaya na tawa ako. Habang kuma kain kami nang masaya at biglang dumating si daddy na may kasamang babae. “Oh hi daughter” naka ngiting sambit ni daddy sa akin. Tinignan ko ang kasama niyang babae. “Why are you late?” tanong ko sakanya. “We just had a little fun, are you eating your dinner without waiting for me?” tanong niya sa akin. Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. “And what? hintayin kong mamatay ako sa gutom kaka hintay sa’yo habang ikaw nagpapaka sasa sa alak at mga babaeng hindi ko alam kung saan mo pinulot?” galit na tanong ko sakanya at tinignan ko ang babaeng nasa tabi niya at sinamaan ko ito nang tingin. “Aba’t bastos ang bibig netong batang ‘to,” sambit nito sa akin at dinuro ako. Tumayo ako at tinampal ko ang kamay niya na dinuduro ako. “Excuse me? wala kang karapatan para duruin ako sa sarili kong pamamahay, and hindi ba totoo? you’re a walker,” sagot ko sakanya. “Pinapa kain ka lang ng daddy mo, ang kapal naman yata ng mukha mo?” galit na sagot niya sa akin. Tumawa naman ako sakanya. “Seriously? malamang anak siya ni tito, responsibilidad siyang pakainin ng DADDY niya, eh ikaw? anong karapatan mo rito sa bahay na ‘to? palengkera,” sagot ni Brie sakanya. “Excuse me? can you please take tito to his room?” sambit ni Louve sa mga kasambahay namin. “Huwag na, ako na ang mag aakyat sa kwarto niya, you know may gagawin pa kami,” nakangiting sambit ng babae sa amin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at kinaladkad siya pa labas. “You don’t have to, bayad ka naman na diba? umalis kana, my dad doesn’t need your service baka magka sakit pa siya, lalo na mukhang sino sino na ang naka gamit sa’yo,” sagot ko sakanya. “Bastos ka talaga eh ‘no?” nata tawang tanong niya sa akin at sinampal ako sa mukha. agad na nag init ang ulo ko sa ginawa niya kaya sinampal ko rin siya. “Kanina pa kita pinapa alis, pero hindi ka nakikinig,” galit na sagot ko sakanya at agad kong hinila ang buhok niya kaya agad siyang napa sigaw sa ginawa ko pero hindi ko siya pinansin, wala akong pakielam kahit na nasasaktan siya. “Bitawan mo ako!” sagot niya sa akin pero hindi ko siya pinakinggan. kumuha ako ng buhangin sa gilid ko at agad kong pinakain ito sakanya. “Louise what the f**k? tigilan mo ‘yan!” natata tarantang sigaw ni Brie dahil sa ginawa ko dahil hindi na makapag salita ang babaeng nasa harapan namin dahil sa buhangin na nasa bibig niya. “She deserve that,” sagot ko sakanya. Umiling iling naman si Brie habang pinapanood namin ang babaeng umuubo ubo sa harapan namin. “oh my gosh! what happened here?! “ tanong ni Louve nang makita ang kalagayan ng babae na nasa harapan namin. “Pinakain ni Louise ng buhangin,” naka ngiwing sambit ni Brie. “Ay talaga? deserve niya ‘yan, malandi kasi,” sagot ni Louve. “Hahayaan nalang ba natin siya diyan?” tanong ni Brie sa amin. “Tell the maids na ilabas siya sa gate, wala akong pakielam sa mangyayari sakanya,” sagpt ko sakanila at nag lakad ako pa pasok sa loob ng bahay at nadatnan ko si daddy sa sala. “Ano ba talagang plano mo sa buhay mo dad?” seryosong tanong ko sakanya dahil mukhang wala naman na siyang balak mangyari sa buhay niya kung hindi sirain ang atay niya dahil sa kaka inom niya. “What? I am just having fun, Nyv,” sagot niya sa akin kaya na tawa ako nang bahagya sa sinabi niya. “Are you even serious right now?” nata tawang tanong ko sakanya. “Why? Do I look like I am joking?” nata tawang sagot niya rin sa akin. “And what? live like you are single? well you are practically single because mom died, but would you live your life like that? patapong buhay really? parang walang anak?” sagot ko sakanya. Tumayo siya sa harapan ko. “And what?! remember your mom whenever I am staring at you, huh?!” galit na tanong niya sa akin. i scoffed. “Is it my fault now that you remember mom just by looking at me huh?” galit na tanong ko sakanya. “Yes! I don’t want to look at you because I always see your mom smiling at me!” sagt niya sa akin kaya napa iling nalang ako. “Well congratulations dad, I am here to remind you that even though mom died, she will still live because of me,” sagot ko sakanya at nilagpasan ko na siya at dumiretso ako sa dining room. Ilang sandali pa ay bumalik na ang dalawang kaibigan ko sa loob na parang walang nangyari sa labas. “Nag away kayo ni tito?” tanong ni Brie sa akin. Tumango ako sakanya at napa buntong hininga naman ako sakanya. “Hindi nalang niya ayusin ang buhay niya,” na iiling na sambit ni Louve sa akin. “Hindi ko alam sakanya, nakaka sawa na siya,” sagot ko naman. Ako ang anak pero ako ang umiintindi sakanya. “Tired?” tanong ni Brie sa akin. Tumango naman ako saknaya at bahagyang ngumiti. “Super, ako ang anak pero ako ang kailangan mag adjust just because he lost his wife, as if I did not lost my mother,” mapait na sagot ko sakanila.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD