“Titigil na po ako sa pag-aaral, Tiya. Kailangan kong tutukan si Abel.” Iyon ang pinal na desisyon ko nang makitang nag-iisa si Tiya sa sala.
Lumunok ito at matagal na tumitig sa akin. Pinagpag nito ang katabing bakante kaya naupo ako roon.
“Alam mo namang magagalit si Abelardo kapag nalaman niyang tumigil ka sa pag-aaral.”
Which is true, kakausapin ko siya nang maayos pagkatapos nito. School and stuff is my less priority now. Iniisip ko pa lang na mawawala sa akin si Abel parang aatakehin na ako sa puso sa sobrang sama ng loob. For someone who had been inlove, A is my standard now. Our relationship. Ang bahay na ‘to. At ang sitwasyon naming pareho.
“Mga isang taon lang Tiya.” Sabi ko rito.
Tumango ito at alam kong gusto niya rin ang ganito. Kahit papa’no ay matutukan ko man lang ang
