“Kumusta na? You feeling better now?” Bulong nito habang mahigpit pa rin ang yakap sa akin.
Ngumiti ako at tumango saka sumiksik sa likod, kung saan siya nakapwesto. Kaso kumunot ang noo ko nang naramdaman na may bukol doon.
Ah, pucha? Oo nga pala... lalaki ito, syempre normal na magkamorning woods. Para namang bago ka diyan, Ice?
Ngumiwi ako at kalaunan ibinalik ko rin iyong ngiti ko at hinayaan na lang iyon.
“Yz, thank you and you’re feeling okay now.” Panlalambing nito at hinalikan pa ang batok ko.
Tumango ako saka natulog ulit. Nagising ako ng bandang alas 10 at wala na sa likod si A. Baka bumaba dahil tanghali na at hindi naman ito ang matinong gising namin. Pero nang maalalang may pasok pa pala ako e natataranta akong napabangon at naghanap ng tsinelas sa ibaba. Nagkukumahog ako
