Taste of the Enemy's Lips

CHAPTER 34

This is not my idea of getting married to him. Ang akala ko ay simple lang ang gaganaping kasal because of our circumstances pero nang makita ko how sophisticated and very dreamy ang wedding ko even my dress are done with a known designer it brought a confusion to me.

Though Reed's face is very dim and poker. I really don't know what to think.

Or what to feel.

Should I be happy? Because at last I will marry the man that I love or should I be sad because he will marry me not because he loves me but to torture me.

I'm sure he has plenty of ideas on how to break me. And I have to conquer all the pain that he's willing to give me for the sake of our baby, and the soon family.

My family will starts here.

Natapos ang kasal in a brief moment, the event ended so fast that I didn't realize it was over already. We went to reception para salubungin ang ibang guests.

Ginanap ang reception sa mansion ng Samaniego. Sa garden kung saan naroon ang fountain nila na may design na anghel.

"smile Alissandra."buo ang boses na wika ni Reed sa akin bago kami bumaba ng sasakyan.

Agad kong pinaskil sa mukha ko ang ngiti. Ngiti ng naliligaw at hindi alam kung hanggang saan ako tatangayin ng lahat ng nangyayaring ito.

Ang ngiti ko ay agad nabura sa aking mukha ng makita ko si Charlotte, lumapit siya sa amin ni Reed ng mapansin niya kami. Nanlaki ang mga mata ko ng yakapin nito ang asawa ko sa mismong harapan ko.

I felt a pang of pain when I saw that Reed responded to her embrace.

They are hugging each other now. Hindi naman maitatago at alam ko na alam halos ng lahat na sila dapat ang ikakasal. That's why everyone's eyes are on me. Some were curious and some are mocking.

They have this dagger looks for me because maybe they think that I snatched Reed away from Charlotte. The real bride for him.

I anticipated his actions on hurting me but I didn't fully prepare myself for this humiliation. I was there standing beside him while they are tightly hugging each other as if they are now against the world.

Bitter taste like black coffee might crippled my face but this one is another level. Naiiyak ako, alam ko iyon, hindi lang basta yakap ang ginagawa nila ngayon kasi matagal ito at tila nag uusap sila habang magka yakap.

Yumuko muna ako bago lumunok. Lunukin ang lahat ng sakit, iyon nalang ang magagawa ko ngayon. Huminga ako ng malalim bago ako muling nag angat ng tingin.

Naglakad na sila while Reed's hand is on Charlotte's waist.

I was left alone. Nakikita kong nagbubulungan na ang mga guest at ang iba ay natatawa pa na para bang sinasabi nila na deserve ko ito.

"Isay.."my teary eyed went to Onsoy.

His eyes are full of concerns and pity. Agad akong ngumiti dito.

"don't, you don't have to pretend when you're with me.."tumulo ang luha ko, his words are very comforting na para bang ito nalang ang nag iisang kakampi ko sa mundo.

"halika ihahatid na kita sa lamesa niyo."sumunod ako dito nang mauna itong maglakad to lead the way.

"Nandito si Steve kanina pero umuwi din kaagad dahil tumawag si Wheng."umpisa nito.

"he left a gift for your wedding."he continued.

Nang hahatakin na nito ang upuan to let me sit ay may ibang humawak sa upuan.

"back off bro she's my wife."Reed's grim face is visible.

"then treat her as she is."sagot ni Onsoy.

Reed's brows raised as if he didn't like his brother's words.

"I am treating her as what she is bro."

"no, you are not treating her well."nasa boses na din ni Onsoy ang galit kaya balak ko sana silang awatin kaya lang ay lumapit sa amin si Charlotte.

"if he didn't treat her as his wife nandyan ka naman hindi ba? You can satisfy her needs when Alfonso is not around."singit ni Charlotte at tumingin pa sa akin.

Onsoy gritted his teeth.

"don't interfere!"pagbabanta ni Onsoy dito bago bumaling uli kay Reed.

"kilala ko si Isay noon pa kuya, noon pa bago mo siya nakilala at alam ko ang pagkatao niya."

"right, a w***e!"I bit my lower lip when I heard Charlotte's voice again.

"Isay let's get out of here."hinawakan ni Onsoy ang kamay ko at akmang aalis na kami doon ng may humatak din sa kabilang kamay ko.

"I'm the husband, she should stay."his baritone voice sent shivers in my bones.

"do you want to stay Isay?"nagulat ako ng tanungin ako bigla ni Onsoy. Nasa mukha nito ang pag aalala pero alam ko naman na hindi na ito maiiwasan.

This is my fault after all.

"I-I will stay.."nauutal na sagot ko.

Onsoy heave a sigh bago tumango at binitiwan ang kamay ko. Ngumiti ito sa akin at tinapik ang balikat ko. Nang tignan ko ang gawi ng asawa ko ay masama ang tingin nito kay Onsoy. Nakasunod ang tingin nito sa kamay ng kapatid nito na nakahawak sa balikat ko.

"enjoy your night Isay, you deserve to be happy."wika nito sa malumanay na boses bago kami tinalikuran.

"you're making a scene Alissandra, talagang sa mismong wedding reception pa talaga natin naisipan mong ipamukha sa akin ang panloloko niyo? Don't ruin my mood Alissandra, don't you dare make people think that I'm the bad one here."I looked at him in disbelief.

Hindi iyon kahit minsan sumagi sa isip ko, what was he thinking? Sa tingin niya ba ay ganoon ako?

Sa sobrang sama ng loob ko ay lahat ng guest na nag alok sa akin ng drinks ay sinunggaban ko. Nahihilo na ako at halos hindi na makalakad ng maayos pero patuloy parin ako sa pag inom.

Natawa ako ng pagak ng iangat ko ang isang martini glass. Reed is talking to his colleagues and friends with Charlotte.

He left me here saying na hindi ko naman kilala ang mga iyon. In my opinion I should meet them and introduce myself as his wife right? He literally wants to show everyone that our marriage is bound without love.

It hurts. So f*****g hurt lalo at naririnig ko ang tawanan nila hanggang dito. And of course the supposed to be bride Charlotte is with them giggling and batting her eyes while pouting. She think that's cute?

Give me a break!

"how uneducated, knowing how your parents pampered you with all your whims and caprices. This doesn't surprise me anymore."nilingon ko ang nagsalita sa gilid ko.

Napataas ang sulok ng labi ko ng makilala ang nagsalita. Here's another one.

"respect is really only for those who are deserve it."sabi ko.

"anong sabi mo?"she hissed.

Nilingon ko na ang mama ni Reed at huminga ng malalim.

"if you want me to respect you respect me too, yes, you are the mother of my husband but don't you think I for the record at least deserve a human rights?"nilinga ko ito.

She laughed at me.

"rights? You have no rights in this family you even have no say or voice in our family, rights? There's your rights as a wife dear."tinuro nito sila Reed at Charlotte na masayang nagtatawanan.

Umismid pa ito bago ako binangga at umalis. Kinagat ko ang ibabang labi ko para mapigilan ang luha na nag aambang kumawala sa mga mata ko.

But maybe, napuno na ang loob ko at kusang tumulo ang luha ko. Nandito ako umiiyak habang ang asawa ko masaya kasama ang iba.

Suminghot ako at yumuko, pasimple kong pinunasan ang basa kong pisngi at mata bago uminom uli.

"Isay!"medyo natapon ang alak na iinumin ko na sana ng may kumuha ng baso sa kamay ko.

"are you insane? Umiinom ka nanaman! For god sake you're pregnant!"bulalas ni Onsoy.

Nanlamig ang katawan ko, bigla ay nawala ang tama ng alak sa akin nang marinig ito. Oo nga, buntis nga pala ako. Nakalimutan ko, kasi hindi niya ako trinato na buntis. Reed didn't make me feel protected and important.

"halika na muna sa loob."sumunod ako dito papasok sa loob ng mansion.

Inalalayan ako nito paupo sa sofa doon. Hinilig ko ang ulo ko sa sandalan at mariing pumikit.

"stress ka nanaman.."komento nito.

Ngumiti ako dito hindi ko na tinangkang dumilat dahil nahihilo na talaga ako.

"pacheck up tayo bukas, tignan natin ang lagay ni baby Isay, masama ang alak sa baby tapos stress ka pa."patuloy nito.

Tumango tango nalang ako dito. Naramdaman ko ang kamay nito sa noo ko.

"rest Isay, for the baby.."bulong nito.

Sasagot sana ako at didilat ng biglang may humatak dito kaya nauga ang sofa at napadilat na ako ng tuluyan.

Reed's furious eyes meet mine. Si Onsoy ay nakahawak sa pisngi nito at putok ang labi.

"Reed.."agad akong napatayo kahit medyo nahilo ako ay pinigil ko ang sariling bumagsak.

"Alfonso Alissandra! Don't call me Reed! You dirty underrated b***h!"

And there goes my heart, shattered into pieces.

Kung kanina ay kinaya ko ang mga masasakit na salita at komento ng mama nito at ni Charlotte ngayon ay hindi na.

Damang dama ko ang kirot sa dibdib ko hinawakan ko iyon bago ako nahilo ng tuluyan at bumagsak.

"Isay!"