Kabanata 36
“Dad agreed,” Bumuntong-hininga ako. “Sa totoo lang, hindi naman na talaga kailangan. Your family has done—” Nahinto ako dahil sa seryosong titig niya sa akin. “And what did I tell you?” He advances towards me. Kusang nalagay ang kamay niya sa bewang ko kaya ang kamay ko ay napunta sa dibdib niya. Kailangan ko pa tumingala para matignan siya ng maayos. “That… we’re family?” Kinikilabutan pa rin ako noong sinabi niya iyon. Paraan niya iyon para hindi ako mailang sa tulong binibigay nila. Parang ang kapal na kasi ng mukha ko, minsan hindi ko na nga maramdaman. “Ate?” Mabilis kong tinulak palayo si David nang marinig ko si Elvi. Pumupungas-pungas pa ang mata ni Elvi, nakapikit ang isa kaya malamang ay hindi niya kami nakita. Agad ko siyang nilapitan. “Good morning, almusal na tayo?”
- Writer
