Kabanata 82
Wala talaga kaming nakikita na kahit na sino, o ano man lang. Kahit na sabihing mga ibon, puno, o halaman. Lahat bahay na gawa lamang sa bato. ‘Di ba nga kung isang bayan ito, dapat may mga taong naglalakad. Pero wala eh, wala talaga. Kaya nang nagsalita si Ave. Napaiisip na rin ako.
“Hindi ba tayo naliligaw? Oh, baka kung saan na tayo napadpad, huh. Mali bang daan ang napuntahan natin?” lingon-lingon pa ni Ave sa paligid. Nang wala rin siyang nakikitang kahit na ano.
“Wala na naman tayong ibang maaaring daanan. Kaya imposibleng nawawala tayo, o, ano. Basta, tama itong dinaanan natin.” Paliwanag ko sa kanila. Kahit naman ako ay nagtataka rin kung bakit may mga ganito. Ang nakapagtataka lang ay kung bakit walang---.” Nahinto ako sa pagsasalita. Nang na
