"Ma'am Catherine! Ayos lang ho ba kayo ma'am?" Natigilan ako sa pag takbo dahil sa boses ni Mang Damian. Pinunasan ko muna ang mga luha sa aking pisnge bago tuluyang napaharap sa kanya.
"A-ayos lang ho ako Mang Damian." Sinungaling. Dahil ramdam ko ang naninikip ng mga dibdib ko ngayon. At hindi ako okay. Nasasaktan ako ng sobra. Hindi para sa sarili ko kundi para kay Breeze.
Tinignan lamang ako nito bago ako binigyan ng isang mabagal na ngiti. Iyong para bang naiintindihan nito ang nararamdaman ko. Pagkatapos ay may iniabot ito sa akin na puting panyo.
"Baka lang ho kasi kailangan ninyo." Tatanggihan ko pa sana ang inaalok nito sa akin nang siya na mismo ang nagkusang ilagay ito sa mga kamay ko.
"Salamat Mang Damian, pero..pwede ho bang iwanan ninyo muna ako kahit sandali?" Paki usap
