Gumalaw si Silas. Hatinggabi na at makapal ang mga kurtina, kaya’t wala talagang liwanag na nakakapasok sa kwarto habang siya’y nakahiga sa kama. Kahit medyo nasanay na ang mata niya sa dilim, halos wala pa ring liwanag sa paligid. Habang nakayakap siya kay Ava, unti-unti niyang naiintindihan kung bakit ganito siya. Si Ava ay isang mabait at mahinahon na tao kaya hindi siya bagay sa ganitong kalungkutan. Nais niyang malaman kung paano nito babaguhin ang lahat.
Nagbuga siya ng malalim na hininga habang yakap pa rin si Ava. Hindi ito ang plano niya para sa gabing ito, pero siguro nga, ito na talaga ang dapat mangyari. Hinamon ni Ava ang kapatid at ina niya, at nagdesisyon siyang lumayo sa kanila nang buo ang loob. Noong bata pa siya, tahimik lang siya, pero ngayon, si Ava ay parang isang
