Padabog na sinara ni Jenna ang pinto ng kwarto niya at halos siya sumabog sa inis. Hindi niya alam kung saan ibubuhos ang galit niya. Kung nasa sariling bahay lang siya, malamang may nabasag na siyang vase o may kasambahay nang tumatakbo palayo sa takot. Pero dito, kailangan niyang maghinay-hinay. Baka makarating pa kay Richard ang pagwawala niya. At kahit obvious na paborito siya nito, alam niyang may hangganan din ang tiyaga ng matanda sa kanya.
Kahit nakaisip siya ng “parusa” sa triplets, na bawal muna silang mag-swimming, mukha namang walang epekto. Tawa pa nga nang tawa ang mga hayop na ‘yon habang nagbubulungan na parang may sariling inside joke.
Seryoso? Ni isa sa kanila walang nagalit? Walang umiyak? Walang nambato ng mesa? Sayang. Umaasa pa naman siyang masira na ang “gold
