Tumayo na ako at maglalakad na sana patungo sa pisara upang magsulat doon nang biglang bumukas ang pintuan ng silid. Agad ko itong nilingon kung sino ang taong kakapasok pa lang at nakita si Ariane na gulat na nakatingin sa akin habang may dala-dalang tasa. Huwag mong sabihin na umalis lamang siya dahil kumuha ito ng maiinom? Walang pag-alinlangan na ngumiti ako kay Ariane na hanggang ngayon ay gulat na gulat pa rin ang kaniyang mga mata. Hindi yata siya makapaniwala na sa wakas, at sa loob ng ilang araw ng paghihintay ay nakalabas na rin ako. Babagsak na kaya ako nito? Sana ay huwag naman, ayos lang sa akin na bumaba lang aking kurso pero huwag 'yong bumagsak ako at paalisin.
"Ariane,"tawag ko rito at ngumiti. Nahimasmasan naman ito pagkatapos kong banggitin ang kaniyang pangalana at lum
