Chapter 4: The Cold Stare

2150 Words
NABALOT ng nakabibinging katahimikan ang kotse habang nagdidrive siya patungo sa Villa. Nakaset na sa GPS ang address na pupuntahan niya. Ang alam niya ay pupunta ito sa bahay nang pamilya nito. Pero pakiramdam niya si Kamatayan ata ang haharapin nito dahil mukha itong pinagbagsakan nang langit at lupa sa hitsura nito. He look uneasy. Hindi katulad kanina nang umalis sila sa office. Mukhang hindi ito masayang dadalaw ito sa pamilya nito. "Are you feeling alright, Sir?" Sa wakas ay nagawa niyang basagin ang nakakabinging katahimikan. Pati kasi music ayaw nito. Bumuntong hininga lang ito sa halip na sumagot. He looks tormented as if he wanted to jump out of his car. "Parang namumutla ata kayo.." Nag-aalalang saad niya dito. "Don't mind me, just drive." He seriously said and glared at her. Somewhat his cold gaze, made her feel she wanted to touch his face. Kaya tahimik na pinagalitan niya ang sarili. Kung anu-anong pumapasok sa utak niya. Hindi siya nakatiis at naglabas nang candy mula sa buksa kang kanyang bag. "Magcandy ka sir, para maawala 'yang stress mo." Suhesyon niya saka inabot dito ang candy. Hindi niya alam kung bakit hindi niya matiis ang malungkot na mukha nito. Kahit panay naman ang pagsusungit nito sa kanya. Napangiti siya nang tangapin nito ang candy. "It's a magic candy, Sir." She said staring at him in the rearview mirror. He looks puzzled, staring at the poor thing. "Gaganda ang pakiramdam n'yo kapag kinain mo yan." "I said... I'm alright, didn't I?" Giit nito, halata namang nagpapaka-cool lang. "Oo nga nga ho, share ko lang." She gestured. "Huh!" Napailing na lang siya, ignoring his harsh remarks. "Tinutulungan ka na ngang maging okay. Hirap mong kausap." Pabulong na kausap niya sa sarili. It took them forty-five minutes drive to reach the huge and two story elegant villa. The picturesque was something she only saw in the magazine. "Antayin mo ako dito," utos nito nang palabas na ito nang sasakyan. Bago pa man siya nakasagot ay naisara na nito ang pinto. "Bawal ring lumabas?" Kausap niya sa sarili. Hindi niya mapigilang tanawin ang papalayong likod nito. Halatang mabigat ang bawat hakang nito, habang papalapit ito sa entrance nang Villa. Kahit naman hindi sila ganun ka close nang ina ay madalas excited pa rin siyang makita ito. Kaya ipinagtataka siya ang kilos nang guwapong amo. Dalawang babaing naka-uniforme ang sumalubong dito at iginaya ito papasok sa loob. Nagpatugtog na lang siya nang soft music mula sa phone niya. Saka ipinikit ang mga mata. Nakakapagod rin naman ang araw niya. Pero hayon siya at kailangan pa niyang ipagdrive ang boss niyang may kasungitan. Buti na lang guwapo talaga ito. "Just my life." She murmured. Hindi pa man siya nakaka-idlip nang biglang bumukas ang pinto sa tabi niya. Pagmulat niya ay naroon na si Grayson sa umahan katabi niya. Hindi man lang ito umabot nang dalawangpung minuto doon. Gusto sana niyang magkomento pero napigil niya ang sarili sa nakitang lamig nang titig nito. Parang lalong na drained ata ang lakas nito. "Drive!" Nagyeyelo sa lamig ang demanding na tinig nito. Kaya napasunod na lang siya sa utos nito. Nahuhulaan na niyang hindi maganda ang naging pagdalaw nito. Hindi tuloy niya maiwasang ipagtaka kung anong nangyari sa loob nang Villa. He went off the car as soon as they reach his house. It was a two-story modern architectural house. And had a spacious lawn. And a big garage that can fit three cars. Ipinarada niya ang kotse sa parking area, pagbaba niya nang kotse ay nag-aantay ang isang may edad na babae na tantiya niya ay mga nasa early fifties nito. Halatang mabait ang ginang base sa malambing na ngiti nito. Nagpakilala ito sa kanya. Ihinatid pa siya nito sa silid na gagamitin niya. Habang naroon siya sa bahay ni Grayson. "Magpahinga ka muna, hija, ipapatawag na lang kita bago maghapunan." Anang ni Mrs. Collins. Pagpasok niya sa salid ay naroon na ang di kalakihan niyang maleta. Marahil ay ipinahatid na 'yon ni Mr. Flores. Sa wakas ay nakapagpahinga na rin siya. Nahiga siya sa malambot na kama. Parang mas malambot pa ata 'yon sa kama niya sa bahay. Dala nang pagod ay nakadama siya nang antok. Nakalimutan na niya ang kalam nang sikmura niya. Hating gabi nang magising siya. Nagtaka pa siya dahil hindi pamilyar sa kanya ang silid. It took her a few moments before realized where she was. Noon niya napagtantong gutom na siya, kaya bumaba siya para kumain. Jennie went to the kitchen, without a second thought she opened the fridge and find something for herself. She took the apple. Hindi siya maaring kumain nang mabigat sa t'yan niya kapag kagabi, baka sumakit ang t'yan niya. "Ayos na ito!" Pabalik na sana siya sa kuwartp nang mapansin niya ang anino mula sa isang sulok. Hindi na kasi siya nang abalang magbukas nang ilaw dahil sapat naman na ang dim light para makakita siya. Pero sigurado siya sa nakita. Medyo kinabahan niya. Pero alam naman niyang kaya niya ang sarili. Baka may magnanakaw. Sa isip niya. Maingat na kumilos siya at naghanap nang ipoprotekta sa sarili. Sisiguruhin niyang mahuhuli niya ang magnanakaw. Baka bigyan pa siya nang reward nang masungit niyang boss. HALOS PIGILIN ni Grayson ang paghinga, habang itinatago ang sarili sa kabilang bahagi nang mahabang dining table. "Why the heck I am hiding anyway? This is my house." He was utterly pissed off to himself. Hindi siya makatulog kaya nagtungo siya sa kusina. Apektado pa rin niya sa dalaw niya kanina sa bahay nang kanyang madrasta. Kung hindi lang sa binitiwan niyang pangako hindi na niya planong magpakita pa dito. Pero from time to time gusto pa rin niyang makibalita sa sitwasyon sa Villa. Ilang taong paghihirap pa marahil ang kailangan niyang tiisin. Para mapatawad siya nito. Kaya kahit mahirap patuloy niyang ginagawa ang pagdalaw. Maya mga pagkakataong pinagsisihan niyang buhay siya. Pero sa nakalipas na taon nasasanay na rin naman siya sa malungkot at mesirabling buhay niya. Pero hindi pa rin naman siya kumbisido kung tama bang siya ang malaya at buhay siya ngayon. Wala siyang maalala sa aksidente mahigit sampung tao na ang lumipas. Kaya hindi niya alam kung dapat siyang magpasalamat sa taong nagligtas sa buhay niya. Isang malalim na paghinga ang pinawalan niya bago nagpasyang lumabas mula sa pagkakakubli. "Huli ka!" Dinig niya ang boses nang kanyang PA. His eyes widen when he saw the pan ready to hit his face. On reflex, he was able to stop the thing in mid-air. "Sir!" The surprise was written all over her face. "What do you think you're doing?" He was amused at her reaction. Even how she looks, was amusing. Her hair was messed up attractively. She doesn't even change her clothes. Billy was right she's not an ordinary woman. She doesn't wear sexy outfits, she looks too plain and unnoticeable. She doesn't dress up to look pleasant for everyone. And she's just...too modest. Pero ang lakas nang loob nitong muntik na hatawin siyang hatawin nang kawali. "Pero napansin mo siya?" Lihim na sinaway niya ang sarili. Paano na lang talaga kung masamang tao siya. Hindi ba nito naisip kung anong maaring mangyari? "Sorry! Sir, naman muntik na tuloy kitang masampal nang kawali," she sighs in relief. "bakit ka ba nagtatago kasi d'yan?" "Ano... I was just looking for----- this," itinaas niya ang hawak na kutsara. "Why would I hide in my own house, are you nuts?" Napalunok siya, bakit ka kasi bigla siyang natago kanina nang makita ito. Then scratched his forehead. "Puwede n'yo nang bitawan ang kamay ko, sir." Noon niya napagtantong hawak pa rin niya ang pulsuhan nito. Kaya lumuwag ang pagkakahawak niya doon. She instantly withdrew her arm na tila ba napapaso na ewan niya. Nilampasan niya ito, taking his ice cream with him. Then pull the chair and start eating quietly. She sat facing him. "Lagi ka bang naglalakad sa gitna nang gabi nang ganyan ang ayos, sir?" Tanong nito sabay kagat nang mansanas na hawak nito. Hindi ito kumain nang dinner dahil hindi daw magising sabi ni Manang Dory. Pinasadahan pa nito ang tingin ang katawan niya. He was half naked. Buti nga nagboxer pa siya. "So?" He has all the right to display his body. Theirs nothing to be ashamed of, he was proud of it. Pero parang disgusto ang nakita niya sa mukha nito. Kaya naisulto lang naman siya. "Huwag ka sanang sipunin, sir. Enjoy your ice cream." Sabi nito sabay tayo. "You stay!" maging siya ay nagulat sa lumabas sa bibig niya. Kaya lihim niyang pinagalitan ang sarili. Buti na lang at sumunod lang ito at hindi nagtanong. Muli itong naupo at ipinagpatuloy ang sexing pagkain nito nang mansanas. Kaya napalunok niya. Her moisten lips looks too inviting. Lihim na sinaway niya ang sarili. "Was that enough for your dinner?" Tumango lang ito. At napipikon siyang hindi niya magawang alisin ang paningin dito. How can someone like her looks too innocent, without even trying? He shook his head with the thought. Then leave her without a word. "Thank you for the company, Sir." Narinig pa niyang sabi nito. Why did he even let her sit and watch him while he ate? ALAS singko pa lang ay gising na si Jennie. Ayon sa mga notes na ibinigay ni Mr. Flores. Alas otso madalas umaalis ang boss niya. Kaya dapat ay maaga siyang kumilos upang ihanda ang sarili. Mukhang paiba-iba pa naman ang mood nito. Mabuti nang handa siya kaysa magsisi siya sa huli. Matapos maligo at magbihins ay bumaba siya. Medyo gutom na rin siya dahil mansanas lang ang naging hapuan niya. Naabutan niya sa kusinang abala si Manang Dory at ang isang babaing kasama nito na abala sa paghahanda nang pagkain "Good morning?" Masayang bati niya sa dalawa na napatingin pa sa kanya. Kaagad na ngumiti ang mga ito. "Siguradong gutom ka na hija." Anang ni Manang Dory saka siya hinila. Saka siya ipinaghain nang almusal. "Dapat kumain ka nang marami, mahirap magtrabaho kapag gutom. Sana naman magtagal ka dito hija. At pagpasensyahan mo na lang si Grayson kung madalas mainit ang ulo." May paki-usap na turan nito. Mukhang kilala ang ugali nang boss nila. "Oo sana magtagal ka talaga." Sabi ni Vanessa na may nakalukong ngiti. "Masuwerte nang kung umabot nang tatlong buwan ang PA ni Sir. Bakit kasi ang sungit ni sir madalas." "Vanessa!" Saway ni Manang Dory dito. "Huwag mong takutin si Jennie. Huwag mo siyang pansinin, kumain ka na hija. " Anito sabay ngiti ng matamis. "Hindi naman ganun kasama si Grayson, mabait at malambing siya noon. Masyado lang siyang---nahihirapan." Bakas ang lungkot sa mata nito. Halatang malaki ang concern nito sa binatang amo. Patapos na siyang kumain nang dumating ito. "Good morning, Sir?" Bati niya dito. Pero hindi man lang siya nito nilingon.. "So much for a snob master." Pabulong na usal niya. "What are you rumbling about?" "Hmm... Nothing?" Aniya sabay paskil nang ngiti. Napalakas ata ang sabi niya. "What's my schedule today?" Tanong nito sa formal na tono. She dictates his schedule for the rest of the day. Without even looking at her calendar. Mahusay ata ang memorization niya. "Do you have to memorize all that?" "Hindi, sir binasa ko lang kanina paggising ko, para di ko makalimutan." She proudly said. "Whatever!" Pasado alas otso nang umalis sila sa bahay nito. May early meetings kasi ito. Hindi niya maiwasang sulyapan ito mula sa rearview mirror. Tahimik itong nagbabasa nang kung ano sa phone nito. Napailing siya, Being gorgeous makes him looks good on anything. Lihim na sinaway niya ang sarili. Dapat niyang tandaan na hindi siya naroon para magpacute sa guwapo pero masungit na amo. Naroon siya para magtrabaho. Hindi dahil naka one night niya ito eh may second night na siyang inaasahan. Kung bakit kasi hindi niya makalimutan ang nangayari. Sukat doon ay napakagat labi na lang siya. Wala sa plano niyang gawing komplikado ang buhay niya kaya dapat makontento na lang siyang managinip. Abala siya sa pagpifile nang ilang documento, when someone enter the office. "Hi," the man's white teeth beam when he smiles. Pansin niyang may hitsura ito tulad nang boss pero mas lamang pa rin sa dating ang boss niya. "Who..." "I'm Elias---Grayson's friend. Antayin ko na lang raw siya dito. Are you his new PA? " Napatango na lang siya at ikinagulat siya nang lumapit ito sa kanya. Sabay lahat nang palad. "Nice to meet you, beautiful," he said, almost making her face warm. Did he call her beautiful? She finds herself taking his hand. Mas mukhang friendly ito kaysa sa boss niya. Ramdam niya ang pagpisil nito sa kamay niya kaya napatitig siya dito. At nagulat siya nang kindatan siya nito. Noon bumukas ang pinto at iniluwa ang napakunot noong boss niya. Mukhang bad mood ito. Lalong nagsalubong ang kilay nito ang mapatingin sa pagkakadaupang palad nila ni Elias. She thought the meeting didn't go well.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD