"What about our grandma?..lola "saad niya habang nakangisi. 'shitt ang kapal nang mukha niya, maka"lola" eh' "Lola ko LANG, kapal neto"napangiti naman ako kahit saglit. "okay! okay chill"sabay angat nang dalawa nitong kamay na parang sumusuko. "I can't even go to her I'm afraid that I will be a burden"saad ko dahil totoo naman, ayaw kong makadagdag sa problema ni lola. Gusto kong maging matapang pero hindi na mawala-wala ang another side ko na napakaiyakin. Dati I was a girl who's crying from the corner of the room because no ones listens to me but now I realized na hindi habang buhay ay mananatili lang akong hindi malayang nailalabas and nilalaman ng puso't isipan ko. He leaned closer and gave me a look that I was not alone anymore. "I don’t need to say much. My eyes are already s

