Napatingin naman ako kay lola nang umiyak siya. Inalo ko naman siya para tumigil sa pag-iyak lalo na't mahina ang puso niya baka mapaano pa siya.
"lola tama na po, sasama nalang po ako alam ko namang mahal na mahal niyo ang bahay na ito"pero umiling siya.
"Hindi apo kahit mawala na ang lahat wag ka lang umalis Iha, ikaw nalang ang natitira sa akin aalis kapa, hindi! hayaan mo siyang kunin ang bahay na ito basta't kasama kita ay panatag na na ako"kaya napatango nalang ako
--------
Kinabukasan ay maaga akong pumasok, as usual ang mga tao ay pinag-uusapan parin ang nanyari kagabi.
Hindi ko nalang pinansin iyo dahil tuliro ang isip ko ngayon, hindi ko alam kung saan ako hahanap nang pansamantalang matutuluyan namin ni lola siguradong sa makalawang araw ay papaalisin na kami.
Hindi ko nam
