Chandria Point Of View
The next day I saw the president standing on the corner with his friends, his eyes fixed on me. Umiwas ako at hindi na pinansin pa ang presensya niya dumiretso ako sa hallway para pumunta munang cafeteria maaga pa naman kaya pwede pa akong tumambay doon.
Hindi pa ako masyadong pamilyar sa mga pasikot sikot dito dahil hindi ko pa naman nalilibot ang buong campus siguro aabutan ako ng siyam siyam bago ko maikot ang school.
I just kept walking, my eyes were straight ahead.
I walked into the bustling cafeteria, tumingi ako at nilibot ang tingin para makahanap ng magandang area. Spotting a table near the window, pumunta kaagad ako dahil ang ganda ng view doon.
As I sat down, I scanned the people from across the room. Kaunti pa lamang ang mga estudyante dahil nga its
