Kabanata 51
Back I was still wide awake until midnight. Nakaupo lang ako sa dulo ng aking kama, nakadungaw sa labas ng aking balkonahe. It was wide open, letting the cold breeze entered my room. Mula sa aking puwesto ay rinig ko ang mararahas na paghampas ng alon mula sa malayo. Ang simoy ng hangin, ang pagsayaw ng mga puno, at ang ingay na likha sa gabi. Hindi na naman ako makatulog. I took sleeping pills before but, stopped as per Sloan's request. Noong mga nakaraang buwan, hindi sila maalis sa isip ko. But these days, I sometimes forgot about them. May mga araw na hindi ko sila naiisip, pero tuwing sumasagi sila sa isip ko, hindi ko na mapigilan ang sarili. Just like now. I felt like crying again thinking about them. Isang taon... Maiksi pa iyon pero pakiramdam ko ilang dekada akong naghintay
- Writer
