Alexis’ Point of View
Napatigil ako sa paglalakad papunta sa parking lot. Tumulala na naman ako at pinagmasdan lang ang maulang kapaligiran. Hindi naman nakulog at kidlat so I think Lucille will be fine.
“Mauna na kayo.” Wala sa sariling sabi ko sa mga kaibigan ko na ngayon ay magkakasukob sa payong.
“Ha? Anong bang sinasabi mo. Let’s go. Baka lumakas pa lalo ang ulan, Alexis.” Sabi sa akin ni Andrea sabay hila ngunit hindi ako nagpadala sa hila niya.
“Uuwi ako mamaya. Magliliwaliw lang ako ng kaunti para gumaan ang pakiramdam ko. Mauna na kayo.” Ginawa ko ang lahat para ngumiti sa kanila kahit na pakiramdam ko ay manginginig lamang ang labi ko kapag ginawa ko iyon. Halata mang hindi sila kumbisido sa sinabi ko ay hindi na rin naman sila nagpumilit na siyang ikinagaan ng loob ko.
“Mag
