"Base on your facial expression...shock is quite an understatement," Killua Cojuangco declared with an impetinent smile on his lip.
"H-how can you be..." I stuttered. I steek my eyes and breathe deeply.
Isang pekeng ngiti ang nagawa kong pakawalan nang maimulat ko na ang aking mata at nahanap siya nito.
I shook my head and clutch the gold chain of my bag. Inayos ko 'yon saka maayos na tumindig sa harap nito.
"Guess the world is too small for us, Mr. Mayor," I said.
Ibinaling ko kay Roan ang atensyon ko na wala nang bitbit na kung ano man ngayon dahil kinuha na ng bodyguard ni Killua ang luggages.
A unfamiliar ringtone clangor that captivate my attention for ephemeral moments.
Dali-daling kinuha ni Killua ang kaniyang cellphone saka bahagyang tumalikod sa gawi namin para kausa
