Kuya Marcus heaved a sigh. Siguro ay mamumula at mamaga ang pisnge ni Xavier bukas. Ilang beses niya kasing tinapik-tapik ang parteng yon ng katawan nito. Iyong mga nahuling pagtapik niya ay pansin kong lumalakas na kasabay nang pagkaubos ng pasensya niya.
"Hindi naman natin siya puwedeng iwan dito," I said. Namewang si Kuya. He rolled his eyes in a manly manner. "I think he will be fine and safe even if we leave him here. Maya-maya lang ay magigising na rin 'yan," pagkukumbinsi pa nito sa akin.
I stared blankly at the small screen where we suppose to press the passcode of the door.
"Could it be?" Marcus tilted his head and walk closer to the door. Noong una ay parang hindi niya pa pinaniniwalaan ang ideya na nasa utak pero ginawa niya pa rin 'yon. He pressed the numbers of my birthd
