Breaking The Billionaire Rules

CHAPTER 2

Parang biglang bumigat ang dibdib ko hindi ako puwedeng mawalan ng trabahong ito sinasabi Kona nga be hindi pa talaga pwede habang naghihintay sa ospital ang kapatid ko kaylangan ko pang Bayaran Ang medical bills nya Para nakong mapapaiyak sa narinig ko.

"I understand, Sir." sebastian stared at me for a moment before speaking again.

"Good, you may leave."

nag lakad lang Ako papalapit ng pinto Bago pa ako tuluyang makalabas ng opisina, muli akong pinigilan ng malamig niyang boses.

"Miss Bellamy." agad akong huminto at muling humarap sa kaniya.

"Yes, Sir?"

Tahimik siyang yumuko at may kinuha sa ibabaw ng mesa. Isang itim na paper bag ang iniabot niya sa akin.

"Your uniform." naagulat ako sa sinabi nya dahil Ang alam ko si sir Reyes Ang mag bibigay nito.

"A-Ako na lang po ang kukuha kay Mr. Reyes-"

"I said, take it."

Hindi na ako nakipagtalo. Agad kong tinanggap ang paper bag at marahan itong binuksan.

Marahan kong hinugot ang uniporme mula sa paper bag saglit akong natigilan hindi iyon ang inaasahan kong isusuot ng isang maid.

Nanlaki ang mga mata ko habang isa-isang sinisipat ang bawat detalye nito. It was a black dress made from luxurious fabric, hugging the waist with a lace-up corset that made the silhouette look even slimmer. Ang manipis na shoulder straps at ang puting lace na nakapalibot sa neckline ay nagbibigay rito ng elegante. Hindi naman ito sobrang lantad, pero sapat para mapansin ang hubog ng dibdib at collarbone ng sinumang magsusuot nito.

Mas lalo akong natigilan nang ibaba ko ang tingin sa laylayan Ang ikkli putangina??

Mas maikli ito kaysa sa inaasahan ko.

Kapag isinuot ko ito, siguradong ilang pulgada lang ang pagitan ng laylayan at ng gitna ng hita ko Makikita na Ang panty ko pag yumukod Ako nito.

tangina mag babar Bako?? bakit ganito Ang suot ng maid dito? nananadya ampota Pasuot ko kaya sakanya to Matuwa kaya sya, Kahit Ako mabababastusan sa Sarili ko pag ito suot ko eh kung Hindi n'yo naitatanong malaki Ang hubog ng dibdib ko baka pag isinuot ko ito lumuwa dibdib ko tskk.

Napalunok ako bago muling mag salita

"Sir..." Dahan-dahan kong inangat ang tingin kay Sebastian.

"Are... are you sure this is the maid uniform?"

Hindi man lang nagbago ang ekspresyon niya.

"I don't repeat myself, Miss Bellamy."

"But it's..."

"Too revealing?" natigilan ako hindi ko naituloy ang sasabihin ko.

Tumayo siya mula sa swivel chair at marahang isinukbit ang dalawang kamay sa bulsa ng slacks niya.

"Everything inside this mansion is chosen by me."

Mabagal ang bawat hakbang niya hanggang sa huminto sya ilang dipa lang ang layo sa akin.

Tahimik lang akong nakatitig sa hawak kong damit.

"I expect my employees to wear what I provide."

"And if I refuse?" saglit siyang natahimik pagkatapos ay diretso niya akong tiningnan.

"Then you can leave." paktay Sabi ko nga no choice Ako eh bakit ba kasi Ako nag iinarte tss ok na to susq Naman Hindi Naman big deal Ang ganitong Uniforme normal lang siguro sa mga Yaya to pangungumbinsi ko sa Sarili ko gaslight pa more.

Mahigpit kong hinawakan ang uniform na nasa kamay ko bago dahan-dahang yumuko.

"...I'll wear it." tahimik lang siyang nakatingin sa akin.

"I need this job." pangungumbinsi ko sa Sarili ko ilang segundo ang lumipas bago siya nagsalita.

"Good." tumalikod siya at muling umupo sa swivel chair niya, saka ibinalik ang atensyon sa mga dokumentong nasa mesa.

"As long as you're under my roof, you'll follow my rules."

"Yes, Sir."

"You'll wear what I tell you to wear."

"...Yes, Sir."

"You'll do what I ask." napakagat ako sa loob ng pisngi ko.

"Yes, Sir." tumango siya nang bahagya.

"You may leave."

Daming gusto amp pasalamat Ka Pogi Ka, Este pasalamat Ka boss kita.

Hindi na ako nagsalita. Marahan kong niyakap ang paper bag at tahimik na lumabas ng opisina pagkasara ng pinto, saka lang ako nakahinga nang malalim.

Napasandal ako sa malamig na dingding ng hallway habang nakatitig sa hawak kong uniform.

bakit Ganon, feeling ko Hindi lang ako natanggap bilang maid akiramdam ko, pumasok ako sa isang mundong bawat kilos ko ay kontrolado ng iisang tao Mali yatang tinanggap ko Ang trabahong to.

"Miss Bellamy." napapitlag ako nang marinig ang boses ni Mr. Reyes.

"Come. I'll show you where to change."

Tahimik akong tumango at sumunod sa kanya, mahigpit pa ring yakap ang uniform.

Habang naglalakad kami, hindi ko maiwasang lingunin ang pintuan ng opisina ni Sebastian.

Nakasara na iyon pero kahit hindi ko na siya nakikita pakiramdam ko, sinusundan pa rin ako ng malamig niyang presensya kingina lakas ng dating ng lalaking yon sarap ikiss ay Mali sarap pala sampalin.

sumunod lang Ako Kay mister Reyes pinakita nya sa akin kung saan Ako pwedeng mag palit ng damit, napakagarang banyo Ang narito parang hotel vibes napaka Ganda Hindi ko mapigilang mamangha sa nakikita ko.

matapos ipakita ni Mr Reyes kung saan Ako pwede mag palit mabilis nya Akong iginaya papunta sa Aking silid.

Tahimik akong bumalik sa silid ko pagkasara ko ng pinto, saka ko marahang ipinatong ang paper bag sa kama.

naupo muna ako sa gilid ng kama at napayuko.

"What kind of job did I get myself into..."

Napabuntong-hininga ako bago ko muling naalala ang mukha ni Caleb mahigit ilang bwan na siyang nakaratay sa hospital bed. Habang ako naman, narito sa isang mansion na parang bawat kilos ay may kapalit.

Mahigpit kong ipinikit ang mga mata ko.

Kaya mo 'to, Scarlett paa kay Caleb para sa hospital bills na kaylangan mong bayaran

Muli kong kinuha ang paper bag at dahan-dahang inilabas ang uniform nanatili akong nakatitig dito nang ilang segundo.

Hindi ko maintindihan kung bakit ito ang pinili ni Sebastian.

Hindi ko pa man naisasabit ang damit sa cabinet ay muli na namang may kumatok sa pinto.

Tok. Tok. Tok.

"Miss Bellamy." boses ni Mr. Reyes agad akong tumayo at binuksan ang pinto.

"Yes, Mr. Reyes?"

"Ready?" napakurap ako.

"Po?"

"Your orientation."

Bigla kong naalala ang sinabi ni Sebastian kanina make sure she memorizes every rule before the day ends nyenye Daming alam.

"Right..." mahina kong tugon.

"Sorry po."

"Walang problema." Bahagya siyang ngumiti napasulyap Ako sa orasan ko 3:30 na ilang Oras nalang Naman mag hahapunan na.

mabilis naming tinahak Ang patungo sa elevator may hagdan Naman pero sa pag kahaba haba non Hindi kapa nakarating sa pupuntahan mo pagod kana.

"Come on," aniya. "Marami pa tayong lilibutin." kasabay ng paglingon namin sa hagdan ay bumukas ang elevator.

Isa-isang lumabas ang limang matitipunong lalaki na nakasuot ng itim na tactical uniform halatang kagagaling lang nila sa training napahinto silang lahat nang makita ako.

"hi.." bati ng isa sa kanila at isa Naman sa kanila ay napangiti.

"So this is the new maid." tahimik akong napayuko bilang pagbati nakakahiya.

"Good afternoon." nagkatinginan silang lima bago sabay-sabay na ngumiti.

"Good afternoon, Miss."

"Welcome to Deveraux Mansion."

"Good luck." hindi ko napigilang matawa nang bahagya ng mag aksyon sya cute parang halos lahat ng body guard ni sir Sebastian ay may itsura ha lahat Sila matitipuno Ang pangangatawan masasarap tignan Este nakakatakot tignan dahil sa mga tindig nila.

"Thank you." bago pa man makadagdag ang isa sa kanila ng biro...

"Ahem." isng simpleng pag-ubo lang ni Mr. Reyes ang sapat para tumigil silang lahat.

"May trabaho pa kayo." agad na nagsituwid ang limang lalaki.

"Yes, Mr. Reyes." tahimik silang naglakad palayo habang papaalis sila, hindi ko napigilang isipin mukhang hindi lang si Sebastian ang mahigpit sa mansion na ito siguro pati si mister Reyes mahigpit rin sa mga body guards.

Pagkapasok namin, pinindot ni Mr. Reyes ang button ng Ground Floor mahina ang ugong ng elevator habang unti-unti kaming bumababa.

"Miss Bellamy." napalingon ako sa kaniya.

"Before we continue the orientation, I need you to remember something." tumango lang Ako bilang pagsagot

"Everything inside this mansion belongs to Sir Sebastian." lumabas kami saglit ng elevator at naghintay siya ng ilang segundo bago nagpatuloy.

"That means every furniture, every painting, every vase, every book... everything." napatingin ako sa paligid.

Kahit ang elevator ay napakagarbo. Ang dingding nito ay yari sa dark walnut wood, habang ang sahig ay makintab na marmol. Kahit ang ilaw sa kisame ay mukhang mas mahal pa kaysa sa buong apartment na inuupahan ko noon.

"I understand po." magalang na sagot ko sakanya.

"Dahil mahalaga sa kaniya ang kaayusan, ayaw niyang may kahit anong gamit na nawawala sa puwesto."

"I'll be careful."

"You should." nagpatuloy ulit kami sa paglalakad.

"Next stop..." saglit siyang lumingon sa akin.

"...the place where you'll probably spend most of your time." napakunot-noo ako sa sinasabi nya Kusina ba ito?? Ano hirap Naman hulaan.

"Saan po?"

"The laundry room." nak ng Tokwa Naman oh sa dinami Rami ng ubos ng Oras ko sa laundry room pa?? wag nyang sabihing lalabhan ko pati damit ng mga body guards dito? aba sumusobra na pag ganon Hindi na Tama yon mag reresign na talaga ako.

Isang malalim na buntong hininga Ang pinakawalan ko mukhang hindi magiging madali ang trabaho ko bilang nag-iisang maid sa napakalaking mansyong ito ah bulong ko sa Sarili ko.

"Every week ang schedule ng paglalaba rito sa mansion," dagdag ni Mr. Reyes. "Kaya hindi mo kailangang mag-alala na araw-araw kang may lalabhan."

Napabuntong-hininga ako nang bahagya.

"Buti naman po."

"However..." napatingin ako sa kaniya ng sinabi nyang however te may however pa?

"Ang lalabhan mo lang ay ang sarili mong mga gamit at ang mga gamit ni Sir Sebastian." napakurap ako.

"Dalawa lang po?"

"Yes." napakunot-noo ako so kung dalawa lang?? Yung damit ng body guard pano??

"Paano naman po ang mga bodyguards? Hindi ko rin po ba lalabhan ang mga damit nila?" Curious na Tanong ko. umiling lang siya.

"No, Sila mismo ang naglalaba ng sarili nilang mga damit."

"Talaga po?" tumango siya bilang pag sang ayon.

"Each of them is responsible for their own belongings. Hindi sila umaasa sa iba pagdating sa mga personal nilang gamit."

"Ah..." hindi ko namalayang napangiti ako nang bahagya akala ko pa naman ay aabutin ako ng siyam-siyam sa paglalaba ng damit ng mga body guards eh.

"Mas mabuti na ring gano'n," ani ni Mr. Reyes. "Mas marami ka pang ibang responsibilidad sa loob ng mansion Hindi lang pag lalaba."

huminto lang kami sa harap ng puting pinto at binuksan iyon ni Mr. Reyes at agad bumungad sa akin ang isang malawak na laundry room. Dalawang industrial washing machines ang magkatabing nakapuwesto sa isang gilid, habang sa kabilang banda ay may mahabang countertop na puno ng iba't ibang detergent, fabric conditioner, at mga gamit sa paglalaba hindi ko maiwasang mapamangha.

"Parang laundry shop..." mahina akong natawa sa Sarili ko, pangarap ko rin ma try Yan be parang sisipagin Ka mag laba pag ganyan eh.

"It's more than that," ani Mr. Reyes. "Lahat ng kailangan mo nandito.".

Tahimik akong tumango habang iniikot ang paningin ko pagkatapos ay may naalala akong itanong.

"Mr. Reyes..."

"Yes?"

"Kapag lalabhan ko po ang mga damit ni Sir Sebastian..." sandali akong nag-atubili

"...pwede ko po bang buksan ang closet niya para kunin?" biglang naging seryoso ang mukha ni Mr. Reyes.

"No." napakurap ako oo nga pala bawal ngane mag enter sa room nya kulit mo rin scarlett eh kokotongan kana ni Mr Reyes eh away ko Sarili ko.

"Every Sunday morning, may basket na ilalagay sa labas ng silid ni Sir Sebastian." tahimik akong nakikinig sakanya.

"Nandoon ang mga damit na kailangan mong labhan. Hindi ka papasok sa kwarto niya. Hindi ka rin basta magbubukas ng pinto." oks pag sagot ko sa Sarili ko.

"So... siya mismo ang maglalabas ng mga damit niya?" Tanong ko.

"Yes."

"At kapag natapos ko na pong labhan?"

"Ibalik mo lang sa basket. May bodyguard na magdadala niyon pabalik sa silid ni Sir."

Napakunot-noo ako.

"Hindi po ba mas madali kung ako na lang ang maglalagay sa closet niya?"

Dahan-dahang umiling si Mr. Reyes.

"Miss Bellamy..." ok ok easy alam ko Naman yang lintik na rules na yan che.

Akala mo Naman susuwayin ko yon for your information mr. Reyes, Hindi Ako chismosa kagaya ng inaakala mo medj lang po pag Dina kinaya ng curiosidad ko hehe syempre be Sa isip ko lang yun sinabi baka malintikan pako Kay Mr Reyes.

Nagpatuloy kami sa paglalakad habang ipinapaliwanag ni Mr. Reyes ang magiging trabaho ko sa loob ng mansion.

Hindi naman pala ganoon kakomplikado ang mga gawain, pero hindi rin biro ang dami ng responsibilidad ko. Bilang nag-iisang maid, ako ang bahala sa pangkalahatang kalinisan ng buong mansion mula sa mga silid na pinapayagan akong pasukin, hanggang sa living room, dining hall, library, kusina, hallways, at iba pang bahagi ng bahay. Ako rin ang mag-aayos ng mga gamit, maglilinis ng mga bintana, maglalaba ng damit ni sir Sebastian at maglalaba ng sarili kong mga damit tuwing nakatakdang araw, at sisiguraduhing maayos ang lahat.

Habang nakikinig ako, pakiramdam ko ay unti-unting humahaba ang listahan ng mga kailangan kong tandaan mabuti nalang at calculado na lahat UN sa utak ko.

"...and lastly," ani ni Mr. Reyes matapos ang mahigit ilang minutong paliwanag, "always remember that this mansion reflects Sir Sebastian. He likes everything clean, organized, and exactly where they're supposed to be."

Mahina akong tumango.

"I'll do my best po na walang mabasag na kahit na ano maging organized sa lahat ng bagay at maging malinis." sabay Lagay ng kamay sa ulo Animoy nag sasalute kulang nalang Sabihin Kong sir yes sir.

Bahagya siyang ngumiti.

"I'm hoping you will." Pag katapos ng mahaba haba naming diskasyon ay umakyat na Ako sa kwarto ko Hindi na Ako nag abala pang mag palit ng damit at dumiretso na agad sa kama ko Antok Nako 6:00 narin ng matapos kami ni Mr, Reyes matutulog na Ako bukas na Ako kakain ok lang Naman yata yun.

nang makapasok Ako sa kwarto nahiga na Ako at pinatay ang lampshade naalapit sa kama ko unti unti Kong pinilit Ang mga mata ko at Hindi na namalayan nakatulog ako.

Hello Seiries Don't forget to vote and leave some comments thankyousomuch

Fb: Seira Maia

TikTok:Seira Maia