Kabanata 4
2050 Words
Kabanata 4
Hindi ko alam kung bakit hindi ako magpakali. Nalilito ako kung sasama ba ako kay Aiken o hindi.
Bumuntong hininga ako at pumunta sa closet. I pick a simple white dress, above the knees at kaunting pagaspas lang ng hangin ay maaari itong bumuka.
I put a light make-up at inayos ang bahagyang makulot na dulo ng buhok ko. Labis ang kabog ng dibdib ko nang makaranig akong katok sa pinto.
Agad ko itong binuksan at si kuya ang nadatnan ko. "May naghahanap sayo."
Kahit naiirita ako kay Aiken ay hindi ko alam kung bakit parang may galak ang puso ko pababa ng hagdan.
Ang ngiti ay biglang napawi sa aking labi nang makita ko kung sinong naghihintay sa sofa. It's sanjo.
Lalapitan pa sana ako nito ngunit pinikit kong mariin ang mata ko. Sa pagmulat ng mata ko ay mapait akong ngumiti kay sanjo na nasa harapan ko.
"Gusto ko lang na yayain magdinner mamaya kasama ang family ko."
Wala namang masama dun kaya naman tumango ako dito. Sakto namang may nagdoor bell. Parang bumalik ang irita ko na may kasamang ligaya nang makita ko si Aiken.
He's wearing a polo and a ripped jeans. Hindi pa man ito nakakalapit sa akin ay naamoy ko na agad ang pabangong gamit nito dahil siguro sa lakas ng hangin.
Ngumiti pa ito sa akin ngunit inirapan ko lang ito. Rinig ko pa ang mahinang tawa nito at yabag na patungo sa kinaroroonan ko.
"Akala ko maghihintay pa ako at pipilitin kang sumama."
Para akong pinanindigan ng balahibo dahil sa paraan ng pagkakasabi nito.
"Excuse me napilitan lang ako." I rolled my eyes at nauna nang lumabas.
Ramdam ko ang pagsunod nito sa likuran ko. Pinagbuksan pa ako nito ng pinto ng sasakyan, gusto ko sanang purihin ito ngunit biglang pumasok sa isipan ko na baka sadyang lang siyang ganito.
Wala akong idea kung saan kami pupunta.
"Napilitan pala huh?"
Pinaningkitan ko ito ng mga mata. "Yeah. Kasi kung hindi mo ako tinulungan kagabi hindi naman talaga ako sasama sayo."
Pagkatapos nang sinabi ko ay hindi na ito nagsalita pa hanggang sa makarating kami sa hindi pamilyar sa aking lugar. Pagbukas ko pa lang ng sasakyan ay sariwang hangin na ang sumalubong sa akin.
I spread my arms, pumikit ako ng mariin at sinalubong ang sariwang hangin na paparating. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakapunta rito, kung alam ko sana itong lugar ay siguro binabalik-balikan ko na ito.
I opened my eyes at nakita kong nakapikit din si Aiken at para bang ninanamnam ang sariwang hangin. "Nasaan tayo?" Pukol ko sa atensyon nito dahilan para mapamulat ito.
Nagkibit-balikat lang ito. "Hindi ko alam kung anong tawag sa lugar na ito, nagresearch rin ako ngunit wala namang lumalabas. Nung bata ako napadpad ako sa lugar na ito hanggang sa ulit ulitin ko na ang pag punta dito."
"Ang ganda!!!"
"Mas maganda yan tuwing Gabi. Puno ng ilaw na nagkikislapan."
I pouted my lips. "Ilan ng babae mong nakapunta dito."
Hindi ko inaasahan na tatawa siya. "Ikaw lang ang nakapunta dito."
"So babae mo ko?"
"No... I mean..."
Napailing-iling ako. "Kung ako ang isusunod mo kay aika. I'm sorry pero hindi ako ang babaeng magpapaligaya sayo ng isang buwan."
Pilit akong ngumiti dito at pumasok na ulit sa loob ng kotse. "Nagugutom na ako."
Tahimik ang buong biyahe siguro dahil na rin sa sinabi ko sa kanya. Pagkaalis namin sa lugar na yun ay naging seryoso na ang mukha nito hanggang sa pagdating sa restaurant ay wala pa rin itong imik.
Pumasok kami sa Hailletus Restaurant. Pagpasok pa lang namin sa loob ay para kaming artista na pinagtitinginan ng mga Tao. Nang mapagawi ang tingin ko sa gilid ay nanlaki ang mata ko. Hindi ko inaasahang narito pala ang mga co-model ko.
"Kung gusto mong makisalo sa kanila, ayos lang sa akin." Umupo na si Aiken sa bakanteng upuan at ako na lang ang inihintay na umupo.
"Nah! Date natin ito diba?" Ngumisi pa ito sa akin ngunit inirapan ko lang.
Tumawag pa itong waitress para sa order namin. Hindi namang ako matakaw at sa katunayan ay nagdadiet ako. Ang inorder ko lang ay fruit salad at wala na.
"Diet?"
Tumango ako kay Aiken. Nagtaka pa nga ako nang biglang gawagin ulit nito ang waitress at umorder ng maraming pagkain. Agad akong kinabahan, pumasok sa isip ko na baka sa akin niya ipapakain ang order niya. Hindi ko ata kakayanin.
"Kakainin mo yun lahat?"
"Nah! Sayo yun." Biglang nanlaki ang mata ko.
"Pero hindi ko makakain ang ganung karami. And I already told na diet ako."
Sa mga sinabi ko ay tumawa lang ito. "Masama ang diet, unless kung mataba ka. You're sexy Venice, hindi mo na kailangang magdiet dahil mas lalo ka lang ninipis."
Nakaawang ang labi nito habang nakatingin sa akin. "Wala akong pakialam."
Umiling lang ito sa akin at naguluhan pa ako nang bigla itong tumayo at lumipat sa tabi ko. Sakto naman ang pagdating ng maraming order ni Aiken.
Halos mapuno ang lames, wala na atang bakanteng kakainan dahil halos lahat ay pagkain ang nakalagay. Akmang kukunin ko na ang salad na para sa akin ngunit naunahan ako ni Aiken.
"Akin ito. Maraming nagugutom na bata kaya ubusin mo yang lahat. " He pointed the food using his red lips.
"Seryoso ka ba? Anong palagay mo sa akin, baboy at kayang ubusin ang lahat ng pagkain na nasa mesang ito."
Napalakas ata ang pagkakasabi ko dahil pansin ko na karamihan ng tao sa loob ay nakatingin sa banda namin. Natakpan ko ang bibig ko dahil may kaonti akong naramdaman na hiya.
"I gonna feed you kung ayaw mo." Aayaw na sana ako ngunit bigla nitong inaro ang kutsarang may lamang pagkain sa bibig ko.
Nakatikom ang bibig ko habang pailing-iling dito. Ngunit sobrang tigas ng ulo ni Aiken dahil pilit na binubuka ang bibig ko ngunit hindi pa rin ako sumuko hanggang sa kainin na lang nito ang pagkaing nasa kutasara.
Akala ko ay makakahinga ako ng maluwag ngunit biglang bumilis ang t***k ng puso ko ng bigla nito akong halikan. Kinagat pa nito ang pang-ibaba kong labi dahilan para mabuka. Nadala ako sa galaw ng labi ni Aiken hanggang sa tumugon na rin ako sa halik nito.
Habol ang hininga, gusto ko sana itong itulak dahil parang kakapusin na ako ngunit hindi pa rin nito pinakawalan ang labi ko hanggang sa may naramdaman akong pumapasok sa loob ng bibig ko.
Natigilan ako nang mapagtanto ko kung ano iyon. Unti-unting pinapasok ni Aiken ang kutsara na may pagkain sa bibig ko habang unti-unti ding pinapakawalan ang labi ko. Magkadikit ang noo namin at kapwa hinihingal. Inagaw ko kay Aiken ang kutsara at kusa na akong sumubo ng pagkain.
"I told you." Umiwas ng tingin dito at nilibot ang paningin sa buong paligid.
Napasinghap ako dahil naagaw namin ang atensyon ng Tao. "You're pervert, ganyan ka ba talaga walang privacy, siguro ginawa mo rin ito sa mga naging babae mo."
Parang may mali sa sinabi ko dahil biglang dumilim ang mapanganib nitong mga mata. Bahagya pang gumalaw ang panga nito. "Kasalanan ko ba kong nadala ka sa halik ko. You don't know me Venice."
"Kilala na kita."
Mahina pa itong tumawa. "Pero ikaw na ang maysabi na hindi mo ako kilala." May diin na pagkakasabi nito.
Kinabahan ako nang bigla itong tumayo at lumabas ng restaurant, kahit gusto ko itong sundan para sana humingi ng pasensya ngunit nababahala naman ako dahil baka paalisin niya lang ako o di kaya'y hindi pansinin.
Huminga ako ng malalim at tumingin sa labas. Tumayo na rin ako at lumabas ng restaurant. Alam kong medyo masakit at nakakababa ng ego ang sinabi ko pero hindi niya ako masisi dahil yun ang first impression ko sa kanya.
I pouted my lips, balak ko sanang tawagan na lang si kuya para magpasundo ngunit bigla namang may pumarada sa harapan kong kotse. Nang bumukas ang bintana ay noon ko lang nalaman na kotse pala ito ni Aiken.
Hindi ko maiwasang mapangiti. "Pasensya na kanina, anong gusto mo para makabawi ako?"
Tumingin ito sa akin at kita kong bumaba ang tingin nito sa labi ko, sa legg hanggang sa dibdib ko. Hindi ko maiwasang tumili at takpan ang katawan ko. "Ayoko."
"Wala pa akong sinasabi."
"Alam ko na yung gusto mo. Pero Aiken inuunahan na kita, ayoko."
Tinapunan pa ako ng nakakalokong ngiti nito. "Be my date at the party of my friend."
Nakahinga ako ng maluwag. Nakaramdam pa ako ng pagkapahiya dahil ako lang pala ang nag-iisip ng kung ano-ano.
Hindi katulad mahina ay tahimik ang biyahe, kahit papaano ay nag-uusap rin kami. Nakatingin lang ako sa labas, tinatanaw ang lugar na nadadaanan.
"By the way. Kailan nga pala ang party?"
"It's a charity. Sa Friday, 8 in the evening. I will fetch you."
I pouted my lips ang nodded. "Bakit hindi si Aika ang isama mo?"
He bit his lower lip. "God! You told me, kung anong gusto ko para makabawi ka. So it's my chance, be my date."
Nakakunot noo akong tumingin dito. "It's your chance? What do you mean huh?"
"I... I mean, it's chance kaysa naman maghahanap pa ako ng date. Lahat ng media naroon." I smirked.
"I think kuya dock is will be there too."
"Yeah. Your family is invited."
Napanguso ako at tumingin na lang sa labas, ilang minuto pa ang lumipas nang makarating na kami sa bahay. Hindi ko na ito hinintay pang pagbuksan ako.
"Thank you. Kahit hindi natuloy ang date dinala mo naman ako sa magandang lugar. Thanks again. Bye." He smiled at me and wave his hand.
Hinintay ko munang makaalis ang sasakyan bago ako pumasok. Gusto kong maging masaya ngunit bakit wala akong nararamdamang ligaya sa dibdib. It's just normal ngunit nung hinalikan niya ako. My heart is so weird, napakabilis ng t***k ng puso ko nun.
Pagpasok ko pa lang ng gate at nakita ko na si mom and dad na naka-abang sa pinto. "Mom? Dad? Anong ginagawa niyo diyan."
Nilapitan ako ni mom and she kiss my forehead. "Nakabasungot na ang kuya mo. Gutom na gutom na siya but your dad never let him to eat without you. Hindi pa rin kami nakain."
Natatawa kong tiningnan si mom. "Mom. Paano kung ginabi ako, ibig sabihin ba nun hindi kayo kakain hanggang hindi pa ako dumadating?"
"Base in the situation. Anak. So you better told us kung dun ka tutuloy sa unit mo o gagabihin ka." Bahagya pa nitong ginulo ang buhok ko.
Pagpasok ko pa lang ng bahay ay nakita ko na agad si kuya sa sofa na nakabasungot at may hawak hawak na snack. Pilit kong hindi matawa sa itsura nito, hindi talaga sila nakain kapag wala ako.
"Don't worry kuya. This week wala ako dito, may shooting kami sa malayo. Sa unit ko muna ako tutuloy." He just smirked at me.
Napailing na lang ako at sumunod sa hapagkainan. Habang nakain ako ay hindi ko maiwasang isipin ang pang-yayari sa restaurant.
"My little baby sister on earth." Kuya slapped my face dahilan para bumalik ako sa tamang huwisyo.
Sinampal sampal ko rin ang sarili ko dahil hindi ko napansin na nakatulala na pala ako. I calm myself at inisip na lang na siguro ganun lang talaga si Aiken sa mga babae. Napatingin ako kay kuya, gusto ko sanang magtanong sa kanya about Aiken ngunit baka ano lang isipin ni kuya.
Pagkatapos ng dinner ay nagpaalam na ako sa kanila na matutulog na. Ngunit pagdating ng kwarto ko ay akala ko'y makakaramdam ako ng pagod ngunit nagkamali ako. Hindi ako makatulog dahil kung ano-anong pumapasok sa isip ko.
Ang sinabi ng co-model ko, ang paghalik ni Aiken. Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit ako napahawak sa labi ko.
' No! Aiken is womanizer, ganun siya sa lahat ng babae.' huminga ako ng maluwag at inalis sa isip ko si Aiken.
Siguro nanibago lang ako dahil simula nang nagbreak kami ng last boyfriend ko ay hindi na ako nagpahalik maliban sa stranger nanakatalik ko.
...
#FELLING
A/N:
Hi guys. Wal akong masabi, ang tagal kong hindi nakapag-update kasi hindi ko mabuksan itong account but thanks God. Kasi sa wakas nabuksan ko na ulit, hindi ko alam ang nangyari. Pero ang mahalaga ngayon makakapag-update na ulit ako.
Read. Vote. Comment.
- Writer
