Kyla POV
Yakap-yakap ko ang katawan ng anak ko na nawalan nang malay. Parang gumuho ang mundo ko sa nangyayari at ang napansin ko na lamang ay nandito na si Uno at pilit na kinukuha sa akin si Andrei.
“Kyla, Godd*mn it! H-hindi ko sinasadya. I-I’m very sorry.” natatarantang sabi niya . Tinignan ko siya ng masama at handa ko na sana siyang sigawan nang maalala ko ang sinabi ng anak ko.
“M-Mom, p-please don’t blame Tito Uno. H-hindi niya kasalanan, tapos m-marami na siyang p-pinagdaanan and besides, I w-want him tto be my Dad.”
“U-uno please," pagmamakaawa ko. "S-si Andrei.” iyak ko.
“H-hayaan mo siyang makuha ko." sabi nito pero masyado akong tuliro para maintindihan ang sinabi niya. "Sh*t Kyla. Ibigay mo sa akin si Andrei at huwag mo lang siyang yakapin diyan dahil baka maubusan
