MULA NG UMALIS ang bus sa terminal di na tumigil ang luha ko kakatulo. Ayoko naman nv umiyak eh, kaso talagang pumapatak siya ng kusa.
"Nanay, wag ka na po umiyak kasama niyo pa naman po ako di ba po"pag-aali sakin ni Dark.
Kinandong ko siya at niyakap ng mahigpit.
Bakit ganito? Ilang buwan ko palang namang nakasama si Dimitri pero parang ang hirap na para sakin na iwanan siya.
Siguro nga mahal ko na talaga siya.
Tama ako ng sinabi ko noon, ako lang magiging talo sa huli.
Kasi una hindi naman talaga kami bagay. Tama si Precious, mahirap ako at walang mataas na pinag-aralan.
Pero kahit ganito ako, desente akong tao. Nagkamali lang ako noong gabing ginawa ko si Dark. Sinong matinong babae ang papayag na maanakan lang. Pero magkaganon pa man masaya ako kasi may Dark ako na mahal na mah
