Debauve

4: King

Nawala si Dash nang isang linggo.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀   

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Sa mga panahong yun, pinagdasal niya na sana hanapin siya nang pamilya niya, o kaya tawagan man lang siya nang mga kaibigan niya para tanungin kung nasan siya. Yun nga lang, kinumpiska yung telepono niya nitong lalakeng nakaupo sa gintong upuan at nakatalikod sa kanya habang nagtatype sa puti niyang Macbook.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Natatakot parin siya, pero hindi naman siya winalanghiya dito bukod sa fact na nagsex sila nitong si Darian. At para bang tinatapakan pa yung pride niya, sinabi sa kanya na siya mismo – si Dash – ang nanghikayat na may mangyari sa kanila.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Gusto niyang ideny, pero di niya kaya. Kasi ngayon naaalala na niya pakonti-konti yung mga nangyari.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

At gusto niyang magbigti dahil dito.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Nung unang gabi, todo higpit nang kapit niya sa sarili niyang katawan na parang cocoon. Dun lang siya sa kama, takot gumalaw. Di siya pinansin ni Dar. Natulog sila sa magkabilang dulo.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Nung pangalawang gabi, nagdikta nang batas si Dar. Para bang bata siya na pinapagalitan nang tatay niya.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

“Walang magsasalita habang nagtatrabaho ako.”

“Walang kakain sa kama.”

“Kelangan nakapagshower bago matulog. Wag kang matutulog nang hindi.”

“7am ang breakfast. May magsisilbi sayo nun dito.”

“Hindi mo sila pwedeng kausapin.”

“Wag mong sasagutin yung telepono. Direkta yun sa admin.”

“Wala kang sisirain.”

“Wag mo nang atimin na buksan yung mga naksarang pinto.”

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Hindi na niya maalala bandang gitna nung listahan. Hindi naman siya magaling magmemorize at kelan pa ba siya sumunod sa batas?

Nung pangatlo at pang-apat na araw, wala si Dar. Sinimulan ni Dash na ikutin yung bahay. Kasi sa tingin niya bahay ‘to at hanggang ngayon di parin siya naniniwala na Clove ‘to.

“Shuta. Ang laki nang kwartong ‘to.” Dinikit niya yung mukha siya sa isa sa mga salamin na pinto at kita niya na may mga kwarto pang iba sa loob. Mula sa kung nasaan siya, tanaw niya ang koleksyon ng mamahalin na action figures at makakapal na libro. Natakot nga lang siya nung nakakita siya nang isang shelf na tadtad ng s*x toys. Tiningnan niya yung d***o tapos napatakbo.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Nung ikalimang araw, nasanay na agad siya sa lugar at naisip niyang hindi naman pala masama dito. Spoiled pa nga siya. Tulad nang sabi ni Dar, dumadating at umaalis ang staff para bigyan siya nang makakain or pampalit damit. Kahit gaano siya kaingay, hindi sila sumasagot.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

“Hoy sagutin niyo ko! Robot ba kayo o ano?!”

 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Aalis si Dar sa umaga at babalik sa gabi. Sa panahong wala siya, naglilibot si Dash sa kwarto para makahanap nang lalabasan o kahit anong pwede niyang gamitin para mapatumba ‘tong si Darian. May mga kwarto na hindi niya mabuksan man lang. Pano kung may ibang tao tulad niya sa loob? Pano kung and koleksyon ni Darian ay tao?

 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“Ibalik mo man lang yung telepono ko? Para makapaglaro ako?” sigaw niya mula sa kama nung pang-anim na araw. Kahit ano mapansin lang siya ni Dar.

“Diba sinabi ko sayo? Walang magiingay pag nagtatrabaho ako.” Pagtatype lang ang bukod tanging naririnig sa kwarto.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

Nagmaktol si Dash. Sobrang bagot na bagot na siya.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Wala naman suspicious sa kahit anong anggulo nung kwarto pwera nga lang yung wala man lang bintana dito.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Para siyang pusa na iniiwan nang amo na magtatrabaho para sa araw. Hindi naman siya ginugutom. Pang hotel pa nga yung pagkain niya. Pag bumabalik si Darian, hindi siya pinapansin o di kaya tinatakot lang siya. Nasanay na siya kaya di niya sineseryoso lahat nang pagbabanta. Parang mas takot pa nga si Darian kesa sa kanya.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

“Ano ba yang trabaho mo?” tanong niya pagtapos magtiptoe para makita kung anong tinatype ni Dar. Wala naman siyang naintindihan kasi ibang lengwahe. Umikot yung silya at inirapan siya ni Dar. Ang tingin ni Dash, parang hari na nakaupo sa trono si Dar. Maniniwala na siya talaga kung may crown man lang. Wala siyang ibang matatawag sa kanya kundi… mukha siyang royal.

“Sa susunod na istorbohin mo ako, maniwala ka sakin, I’ll f**k you.”

“Eh unfair naman kasi! Lagi na lang akong iniiwan dito at wala naman akong magawa, di ko man lang matawagan pamilya ko. Kidnapping ‘to!” pang-ilang beses niya na to nasabi. Lagi na lang siyang gumagawa nang dahilan araw-araw. Habang nagiging komportable na siya, para na siyang langaw kay Dar.

“Hindi ka hinahanap ng pamilya mo, maniwala ka sakin. Alalahanin mo yung sarili mo. Hindi mob a alam na pwede kitang patayin dito at itago yung katawan mo, pero legal parin dahil sa kontrata natin?”

Bwisit na bwisit siya sa papel na yun. Rule number 1 ng mga VVIP hosts ay nagsasabi na kahit ano ay pwedeng gawin sa kanya ni Dar at hindi man lang siya pwedeng magreklamo.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Nakatali siya na parang anino.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Iniisip niya kung paano makakatakas pero hindi naman siya katalinuhan para makaisip ng idea. Pumasa lang siya sa school dahil sa pangongopya at pang bribe ng magulang niya. Nakagraduate nga siya nang hindi alam yung university anthem nila at hindi man lang niya alam kung nasaan yung library.

Magaling siya sa isang bagay lamang.

 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Acting.

 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“Please. Alam ko namang mabait na tao ka. Isipin mo, ako yung biktima dito! Hindi mo ba ako pwedeng tulungan? Natatakot na ako sa totoo lang.” humikbi siya habang gumigilid ang pekeng luha niya. Mejo totoo naman yung huling sinabi niya. “Sabi nung mga nagdadala nung pagkain at damit, may chismis daw na nagtatago ka ng outsider.”

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

Si Dar naman, masyadong mahina pagdating sa luha.

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

Hinila niya si Dash para mapaupo sa kanya. Dahan-dahan, pinahid niya yung luha gamit ang hinlalaki niya at hinaplos ang kanyang pisngi. Sa paningin ni Dar, cute si Dash kahit palaging nakakunot ang makakapal nitong kilay at kahit brusko itong magsalita. Sinubukan niyang hindi pansinin ito sa lahat nang gabi na nandito siya, pinigilan niya ang libog niya, pero malapit na siya sa kanyang limitation. Panay ang balik niya sa kwartong ‘to para lang makasama siya. Kung totoong host lang ‘to, hinubaran na niya si Dash at uutusan itong maglakad nang nakahubad sa kwarto palagi.

Pero guilty parin siya sa nagawa niya nung gabing yun. Mistaken identity ito para kay Dash, at siya naman, hindi nabigyan nang abiso na wala yung totoong host niya. Hindi rin naman siya nagchecheck nang phone kapag nandito siya sa kwartong ‘to. Malinaw ang kanyang sariling batas, at yung mga staff ang pabaya.

“Tahan na.” bulong ni Dar. Nakatitig lang siya sa mga labi ni Dash at napalunok. “Kung susundin mo yung mga sinasabi ko, hindi ka nila sasaktan. Pero kung subukan mong tumakas mula sakin, mapapatay ka.”

 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Ngayon, naramdaman ni Dash na hindi na ito pagbabanta. Katotohanan na ‘to. Kahit saan siya magpunta, sa kamay ni Dar o sa kamay ng ‘board’ siya mamamatay. Ano ba ‘tong pinasok niya? Parang binenta niya ang kaluluwa niya sa mafia. Dito na ba siya panghabang-buhay?

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Naiyak na siya nang todo at nanginig. Nang dahil lang sa box ng chocolates na pinulot niya.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Parang kinurot ang puso ni Dar. Pilit niyang pinipigil ang sarili niya para wag i-baby ang taong ‘to, pero hindi niya kaya. Hinalikan ni Dar yung gilid nang lumuluhang mata ni Dash at hinimas niya ang likod nito. Yung amoy ng Dior Sauvage sat shirt ni Dash ay sapat na para mabaliw si Dar. Kung hindi lang siya nagpipigil, napasok na niya si Dash at malamang nakailang round na sila. Nung unang beses nga nila, sobrang sarap, at ninanais niyang gawin ulit yun kay Dash.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

“Nag-iisip ako nang paraan kung paano magiging normal ulit ang buhay mo nang hindi lumalabag sa batas nang Clove, pero kelangan nito nang participation mo.” Kinontento na lang niya ang sarili niya sa pagpatong nang ulo niya sa balikat ni Dash at nilanghap siya nang malalim.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Hindi masyadong nakikinig si Dash. Hindi pa sila nagiging ganito kalapit ni Dar simula nung gabing yun. Parang nakakatawa lang na takot siya dito, pero ngayon na nasa braso na niya siya, pakiramdam niya ligtas siya. Hindi siya matalinong tao. Mabilis siyang magtiwala, pero alam nang utak niya na hindi siya sasaktan intentionally ni Dar.

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

“Additional rule.”

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Nirolyo lang niya yung mata niya.

“Never lie to me.”

“Hindi ako nagsinungaling!”

“Hindi pwedeng magsalita ang mga staff. So pano ka nila binigyan ng hint tungkol sa board?”

Nayamot na lang si Dash.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“Bukas, palalabasin kita.”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

Haaaa! “Malaya na ako? Uuwi na ‘ko?”

“Hindi. Hindi ka pwedeng umuwi.” Naglakbay yung kamay ni Dar mula sa pisngi hanggang leeg ni Dash. Gusto niya itong kagatin.

“Either s*x slave or escort and mga VVIP host. Sa ibang kaso, sila ay business partners. Para makalabas ka ulit, mamili ka kung alin dun ang gusto mo.”

“Gusto ko maging business partner.” Sabi niya agad.

“Obviously, hindi pwede. Ang sagwa nang grades mo sa math.”

“Pano mo nalaman?”

“Background check.”

Napanganga siya na parang isdang nakawala sa tubig. “Pinabackground check mo ko?”

“May-ari nang textile shop sa isang mall yung magulang mo. May dalawang kapatid ka na tumutulong sa business. Nakatira ka sa Makati.”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Nagpumiglas si Dash para tumayo pero hinila siya ulit ni Dar, at inipit siya sa legs at braso niya para di siya makawala.

  ⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ 

“Hindi mo ba nakikita? Kahit lumabas ka, may paraan ako para hanapin ka.”

“Mafia ka ba?”

“Medyo parang ganun.” Hindi niya dineny.

     ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Mas naging kumplikado tuloy utak ni Dash. Sino ba si Dar?

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“Anyway, dalawa lang ang choice mo, s*x slave or escort. Pwede namang parehas.” Sinuggest ni Dar na para bang yung pag-amin na masamang tao siya eh hindi naman importante.

Umiling si Dash. “Wala sa dalawa.”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Hinawakan ni Dar yung baba ni Dash at pwersahan itong inangat para magkatinginan sila. “May business meeting ako next week kasama ang ibang Clove stockholders. Magpapanggap ka na escort ko na nakilala ko sa nakaraang trip ko sa Macau. Ang pangalawang branch ng Clove ay nandun, at kailangang panindigan mo yung storya na gusto kitang maging private host. Kung hindi, aagawin nila lahat ng stocks ko nang dahil sa kapabayaan nang staff. Kung stocks ang pag-uusapan, kasama ka dun, at hindi m ona gugustuhing malaman kung anong gagawin nila sayo pag nalaman nilang hindi ka totoong VVIP.”

“At pano kung ayoko makisama?”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

“Eh di matakot ka para sa kamapakanan nang pamilya mo.”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Nanigas si Dash.

“Pero kung susunod ka, bibigyan kita nang phone at restricted freedom para di ka ma-bore.”

   ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

Mas magandang sitwasyon na yun kesa makulong sa kwarto nang isang linggo. Hindi na siya nagdalawang-isip.

“Fine. Anong kailangan kong gawin?”

Pinasok ni Darian yung daliri niya sa neckline ni Dash at pinwersa yung zipper pababa.

“Una, kailangan mong maghubad.”

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀  

At tinanggal niya lahat ng suot ni Dash.

  ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀