Nagising ako sa tunog ng alarm, pero hindi ko agad tinanggal ang takip sa aking mukha.
Naririnig ko ang tahimik na hininga ni Nicolas sa tabi ko. Nakayakap siya sa unan, nakaharap sa akin, at parang wala pang mundo sa paligid.
Hinawakan ko ang kanyang braso at dahan-dahang naghalikan ang tuktok ng ulo niya.
“Good morning, sleepyhead,” bulong ko sa kanya.
“Good morning, Lis…” sagot niya, halata pa rin ang antok, ngunit ngumiti sa akin sa paraang nagpapainit ng buong puso ko.
Habang bumangon kami para sa simpleng almusal, nagkulitan kami sa kitchen.
“Melissa, ikaw na ang chef ngayon!” sabi niya sabay tawa.
“Hindi, Nico, ikaw ang may kalokohan ngayon!” sagot ko, sabay lagay ng butter sa tinapay at hinalikan siya sa pisngi.
Napansin ko: kahit simpleng umaga lang ito, ramdam ko pa rin a
